Paris Olimpiyatları Türk dünyası sineması adına hayırlı bir gelişmeye vesile oldu.

Hatırlayanlar olacaktır; Kırgızistan adına yarışan milli boksör Munarbek Seyitbek-uulu, tüm rakiplerini tek tek devirerek finale yükselmişti.

Ancak, Munarbek'in Olimpiyatlarda 'tek başına' verdiği mücadele film senaryolarını aratmayacak nitelikteydi.

Film senaryosu diyorum, çünkü Munarbek'in olimpiyat mücadelesi gerçekten de beyazperdeye uyarlanacak. Hem de Kırgızistan-Özbekistan ve Türkiye ortak yapımı olarak.

Peki Kırgız boksörün mücadelesini sıra dışı yapan neydi?

Her şeyden önce olimpiyatlara gelene kadar Amerikalısından Kübalısına, İtalyan'ından Brezilyalısına kadar pek çok boksörü deviren Munarbek, Paris'te, kelimenin tam anlamıyla, yapayalnız kalmıştı. Çünkü Munarbek'in şahsi antrenörü Beganas Sultanbayev uluslararası akreditasyonu olmadığı için Paris'e gidememişti. Dahası, Kırgızistan Milli Boks Takımı başantrenörü olimpiyatlara katılma gereği dahi duymamıştı. Kırgız yetkililer sporcularının kazanamayacağına öylesine inanmıştı ki (final öncesi bir tarihe) Munarbek için dönüş bileti bile alınmıştı.

Ama Kırgız sporcu pes etmedi. Özbekistan boks takımının antrönerü Akmal Hasanov'a gitti, durumu anlattı ve ondan yardım istedi. Hasanov da kardeş ülke sporcusuna el uzattı. Sonrasında Kırgız boksör, Özbek ekiple birlikte finallere hazırlandı.

Ve kaderin cilvesine bakın ki Kırgız boksör, final maçında kendisine yardım eden Özbek antrenörün bir sporcusuyla eşleşti.

Kırgız Munarbek final maçında Özbekistanlı boksöre yenildi ve gümüş madalyada kaldı ama ne gam; ülke tarihinde (boksta) ilk Olimpiyat madalyası kazanan sporcu olarak tarihe geçti.

Kırgızistan, Özbek antrenör Akmal Hasanov'a teşekkür madalyası takdim etti.

Velhasıl Paris'te paylaşılan madalyaların yanı sıra Özbekistan ve Kırgızistan'da dostluk, kardeşlik ve dayanışma kazandı. Bu dayanışmaya Türkiye de omuz verince hikâyenin yakın bir gelecekte beyazperdeye aktarılması kararlaştırıldı.

Yerli Düşünce Derneği'nin koordinatörlüğünde Türkiye ve Özbekistan Kültür Bakanlıklarının desteğiyle Özbekistan'ın başşehri Taşkent'te düzenlenen Türk Filmleri Haftası'nda muttali oldum mezkur hikâyeye.

Taşkent'te güzel bir gelişme daha yaşandı. Türk dünyası ile ortak yapımlar gerçekleştirmek üzere Türkiye-Özbekistan-Kırgızistan sinema genel müdürlükleri arasında mutabakat metni imzalandı.

Kırgız boksörün Olimpiyat macerasını beyazperdeye yansıtacak olan 'Kardeşliğin Zaferi' adlı film, üç ülke arasında gerçekleşen ilk ortak yapım olacak.

Türk dünyası deyince 'tarihi filmler yapılmalı' şeklinde bir algı var. Ancak yaşadığımız günlerin hikâyelerini de es geçmemeliyiz. Güncelin nabzını tutmakta fayda var.

Bundan beş on yıl öncesiyle kıyaslandığımda, kardeş coğrafyalarda güzel bir enerji birikimi var.

Nedir o?

Türk dünyası ülkelerinin sinemacıları ortak projeler konusunda daha yüksek perdeden ve özgüvenle konuşmaya başlamış.

Önceleri, 'Ortak bir şeyler yapalım' denildiğinde, 'bakarız, ederiz' diyerek herkes birbirinden adım bekler, tevil yoluna giderken, şimdi hevesler bir nebze daha artmış.

Bunda en büyük etken, devlet başkanları nezdinde atılan adımlar ve tabi ki Türk Devletleri Teşkilatı'nın hayata geçirilmiş olmasıyla birlikte gelen özgüven...

Birlik olunması halinde bir süper güce dönüşecek olan Türkistan ile ilişkilerin derinleşerek artması en büyük temennimiz.

'Kardeşliğin Zaferi' daim olsun.