Dini musiki dinlemek ayrı bir terbiye ve edep işi... Geçmiş yüzyıllarda, Osmanlı'da dini musiki tekkelerde, dergâh ve camiler gibi mekânlarda icra edilirdi. "Camilerde müzik icra edilmez' elbette ama Mevlit okunurdu ve Mevlit de dini musîkinin makam üzere okunan bir parçası.

Başta Mevlevihaneler olmak dergâhlardaki icralar tekke müziğinin geliştiği, yaşatıldığı (adeta) alternatif birer konservatuvar işlevi görürdü.

Tasavvufi düşüncenin 'sade vatandaşa' aktarılmasında etkili bir yöntem olan Ayin-i şerifler yüksek sanat anlayışının ürünüydü.

Bu haliyle dini musiki, Osmanlı kültüründe manevi eğitimin ve estetik duyarlılığın bir parçasıydı.

Nerede şimdi o gönülleri yumuşatan, nefisleri terbiye eden ortamlar... Hani o meşhur hicaz ilahide denildiği gibi 'Göçtü kervan kaldık dağlar başında.'

Neyse ki Hz. Mevlana'nın şehri Konya'da tam 22 yıldır düzenlenen çok anlamlı bir festival var da musiki severler biraz olsun nefes alıp huzur buluyor.

Bu yıl 22'incisi düzenlenen Uluslararası Konya Mistik Müzik Festivali'nden bahsediyorum.

Kültür ve Turizm Bakanlığınca Kültür Yolu Festivalleri kapsamında Konya Büyükşehir Belediyesinin katkısıyla düzenlenen festivalde hem müzik icra ediliyor, hem de mistik müziğe dair çeşitli programlar gerçekleşiyor.

Tam da şimdi Konya'da olmak vardı ama bu sene nasip olmadı...

Kimler orada değil ki... Kazakistanlı dombra sanatçısı Arslanbek Sultanbekov, Ender Doğan, Şükrü Altan, Venezuelalı sanatçı Rebeca Roger Cruz ve daha kimler...

Konya çok şanlı...

KOLUMUZ KANADIMIZ KIRIK

Hani Filistinli şair ve yazar Mahmud Derviş diyor ya...

"Nereye gitmeliyiz bu son sınırdan sonra/Göklerin sonuncusundan sonra nereye uçar kuşlar/Son rüzgârdan sonra nerede uykuya dalar bitkiler?"

Kendisi de bir mülteci kampında doğmuş ve vatanından uzakta sürgün hayatı yaşamış olan merhum Mahmud Derviş, bugünleri de görmüşçesine dizeleriyle insanın içini kanatıyor.

Soykırıma iki yıldır 'dur' diyemeyen, iki yıldır sınavda kalan insanlığın hali gerçekten içler acısı. Bir yanda bir avuç azılı Siyonist, öte yanda 7 milyarlık insanlık âlemi...

"Artık yeter! Bu yıkım durmalı!' diye başlayan kınama metinleri, bildiriler de içimizi soğutmuyor.

"Nereye gitmeliyiz bu son sınırdan sonra/Göklerin sonuncusundan sonra nereye uçar kuşlar/Son rüzgârdan sonra nerede uykuya dalar bitkiler?"

Yaşadığımız şu günlerde Gazze deyince kelimeler kifayetsiz kalıyor, kalem elden düşüyor.