Bugüne kadar siyasal alanda Türkiye'nin önüne takoz koyma girişimleriyle tanıdığımız ana muhalefet, artık mücadelesini ekonomik ve sosyal alana da taşımış durumda.

Kemal Kılıçdaroğlu ile başlayan devlet kurumlarını yıpratma çabası Özgür Özel ile birlikte sokağa indi.

Bazı belediye başkanları yolsuzluk ve rüşvetten tutuklu bulunan Cumhuriyet Halk Partisi'nin 'sosyal ve ekonomik' yönden bölücü söylemlerine şahitlik ediyoruz.

Oysa her türlü bölücülük faaliyeti, terör örgütlerinin, emperyalizmin, ülke düşmanlarının iştigal alanı değil midir?

CHP'nin boykot çağrısından sonra bir kahve dükkânına yapılan fiziki saldırı, maksadını aşma ihtimali olan bir boykotun toplumsal kutuplaşmaya neden olabileceğini gösteriyor.

Hepimiz aynı gemideyiz. Ekonomik fayda da zarar da hepimize...

İnsan kendi ülkesinin alın terini, emeğini nasıl boykot edebilir?

"Falanca firma AK Parti'yi destekliyor, oradan kahve içmeyin" demek ancak siyasal ve sosyal kutuplaşmayı arttırır.

CHP bu yolu açar ve diğer partiler de kendi meşrebince ürün boykotuna girişirse...

Her siyasi parti kendisini destekleyen ve desteklemeyen şirketler listesi çıkarır ve kendi kitlesine 'falanca ürünü al, falanca ürünü alma' telkininde bulunursa ülkenin hali nice olur.

Böyle bir durumda olacaklar belli; CHP'nin Maltepe mitinginden çıkanların bir kahve dükkânını taşlamaları, müşterilere saldırmaları nasıl bir toplumsal kaosa sürükleneceğimiz konusunda az çok fikir veriyordur.

CHP, yolsuzluk iddialarını çürütmek yerine, 'benden sonrası tufan' mantığıyla cehenneme giden yolun taşlarını döşeyen bir parti olmamalı.

Öte yandan, sosyal medyada ve sanat camiasında yaşanan 'sen neden boykota katılmıyorsun' tacizleri de demokratik bir tavır olamaz.

Yazık ki iradesini başkalarının ipoteğine vermiş kimi sanatçıların 'Aslında boykot çağrısı yapacaktım da annemin hastane sürecine denk geldi, o yüzden tweet atmakta geciktim özür dilerim' diye açıklama yapma ihtiyacı duyması linç kültürünün ulaştığı boyutları göstermesi bakımından ibretlik ve aynı zamanda zorbalığa boyun eğme zavallılığıdır.

Bir Türkiye partisi olarak, yolsuzluğa kalkan olup yabancı ülkelerden destek dilenen CHP'nin, ülkenin alın terini boykot çağrısı da ele güne karşı bir utanç vesikasıdır.

Alternatif politikalar üretmek yerine, topluma sokağı göstermek, milli sermayeye saldırmak siyaset namına çıkmaz sokaktır.

Bunu geçmiş tecrübelerden ve darbe dönemlerinden biliyoruz.