Birkaç kuşağın şarkılarıyla büyüdüğü Ferdi Tayfur gönüllere işlemiş şarkılarıyla, gişe rekorları kırmış filmleriyle bir döneme damga vurmuş sanatçı kuşağının önde gelen isimlerinden biriydi.

Kişisel tarihimi şöyle bir gözden geçiriyorum da hiçbir şeyin koyu fanatiği olmadım. Müzikte de bu böyle...

Favori sanatçılarım var elbette. Ancak favorim olmasalar bile toplum nezdinde 'tutulan' sanatçıların şarkıcılarıyla her yerde karşılaşmadık mı; minibüste, caddede, lokantada, çay bahçesinde, radyoda, çarşıda, pazarda, her yerde... Hayatımızdan bir parça olmadılar mı?

Bununla beraber, en zirvede oldukları dönemlerde bile bir Orhan Gencebay kaseti almadım, Ferdi Tayfur, Müslüm Gürses, Bergen kaseti de...

Ama buna rağmen sağda solda dinleye dinleye ezberlediğimiz şarkıları vardı hepsinin.

Ferdi Tayfur'un Serpil Çakmaklı ile oynadığı 'Yaktı Beni' filmi mesela... İlçemizin tek sinemasında aynı filmi tekrar tekrar kaç kez izlemişimdir...

13-14 yaşında neydi beni o filme çeken...

Batan Güneş, Çeşme, Derbeder, Yâdeller, Sende mi Leyla, Huzurum Kalmadı, Ben de Özledim filmleri de çok tutulmuştu. Şarkılarıyla aynı adı taşıyan filmler...

Türk sinemasında bir dönem (80'li yıllar) şarkıcı filmleri meşhurdu.

Daha doğrusu meşhur şarkıcılar kalabalıkları kendilerine o denli çekiyorlardı ki, Yeşilçam buna kayıtsız kalamıyordu. Acıklı şarkılara, acıklı hikayelerin eşlik ettiği bu filmler, gişede müthiş başarılar elde ediyordu.

Genel olarak, arabeskin hayatımızda kök salışının köyden kente göçün hızlandığı bir döneme denk geldiğini söylemek yanlış olmaz.

Köy ile kent kültürü arasındaki geçiş noktası olan gencekondu semtlerinin ve bu semtlerin temsil ettiği karma kültürün müziği olarak bakıldı arabeske.

Bu yüzden elit kültürün pek yüz vermediği bir tür olarak anıldı ama aslında gizli gizli her kesim tarafından dinleniyordu.

Arabeskin lümpenliği ve acıyı beslediği düşünülüyordu. Kadercilik deniliyordu. Sonradan 'acıyı beslemekten' ziyade acıyla baş etmenin yolu olarak değerlendirildi.

TRT'de bir dönem yasaklı olsa da dipten gelen güçlü dalga yasak bariyerlerini aştı.

Arabesk sosyolojik, akademik tez çalışmalarına konu oldu.

İşte Ferdi Tayfur, Orhan Gencebay ile birlikte bu sürecin ve dönemin en önemli aktörlerindendi.

Öğrencilik yıllarımdan hatırlıyorum; bir arkadaşım deli gibi (taverna müziğinin kralı) Ümit Besen dinliyordu. Gece Ümit Besen şarkılarıyla uyur, sabah onun şarkılarıyla uyanırdı. Aşık olduğunda da efkarlandığında da hep onun şarkılarına sığınırdı.

Başka bir arkadaşımın 'volkmen'ine neredeyse Ferdi Tayfur kasetinden başkası girmezdi.

Orhan Gencebay ve Müslüm Gürses fanatikleri de vardı ama bu tür şarkıcılar arasında bir geçişkenlik de söz konusuydu. Yani Orhan seven Ferdi de severdi.

Ferdi Tayfur'un 'Emmioğlu' şarkısı patladıktan sonra, etrafımda birbirine 'emmioğlu' diye hitap edenlerin sayısı artmıştı.

İşte o 'emmioğlu' artık yetim kaldı.

Arabeskin en önemli aktörlerinden birinin gidişiyle bir sayfa daha kapandı

(Yazıyı burada noktalıyordum ki bizim yazı işlerinde birinin bilgisayarından Ferdi Tayfur'un 'hatıran yeter' şarkısı yükseldi.)

Hayat böyle... Batan güneşin ardından hatıralar kalır geriye...