Türkiye'nin köklü holdinglerinden birinde, çalışanların mail adresine, şirket bünyesinde 'plaza Türkçesi' kullanılmaması yönünde uyarı mesajı gönderildiğini duymuş, okumuştum.

Nedir 'Plaza Türkçesi'?

Genel manada: Günümüzde pek çok kurumsal şirket çalışanı arasında Türkçenin yerini almış, Türkçe karşılıklarından çok daha havalı sanılan İngilizce sözcükler serpiştirilmiş, plaza insanı için yeni bir iletişim yolu olmuş yapay, yoz ve bozuk bir dildir.

Şöyle de söyleyebiliriz; insanlar arasındaki iletişime tebelleş olmuş zehirli bir sarmaşık, toplumların dilini, kültürünü yavaş yavaş kemiren bir kanser hücresidir plaza Türkçesi.

'Entel süsü verilmiş cehaletin aynası' olan plaza dilini 'uydurukça' olarak tanımlayan Holding patronu, yasaklı sözcükleri kullanan çalışanlardan sözcük başına 5 TL alıp şirket bünyesinde hayır işleri yapan gönüllülere aktarıyormuş.

Hala bu sistem işliyor mudur bilemem, ancak, keşke işliyor olsa!

Zira büyük şehirlerde şöyle bir sokağa çıkın, AVM'lere gidin, ortalığın yabancı markalardan, tabelalardan geçilmediğini göreceksiniz.

Türkçe gözümüzün önünde bir katliama maruz kalıyor.

Bu konu nereden icabetti?

Sivas Belediye Başkanı Hilmi Bilgin, tabelalarında Türkçe isim kullanan işletmelerin ilan ve reklam vergilerinde yüzde 75 indirim uygulanacağını açıklamış.

Bu açıklamadan hareketle insanın, 'Ne günlere kaldık' diyesi geliyor.

Türkçenin anavatanında 'Türkçe tabela' arar olmuşuz da bunun için (bir de) ödül koyacak hale gelmişiz.

Yanlış anlaşılmasın, belediye başkanını hassasiyetinden dolayı tebrik ediyorum.

Ancak işin vahametini gözler önüne sermek açısından ilginç, ironik bir vakıa değil mi Türkiye'de Türkçe tabelayı teşvik etmek zorunda kalmak...

Elbette devletin, ilgili kurumların, şirketlerin 'Türkçe hassasiyeti' olmalı.

Ancak biz bireylere, sokaktaki insana da görev düşüyor.

Herkes kapısının önünü süpürürse mahalle temiz olurmuş.

O halde dilimizin kıymetini bilmek, günlük hayatımızda azami derecede düzgün Türkçe konuşmak benim, senin, bizim, hepimizin hassasiyet göstermesi gereken bir meseledir.

Dilimize musallat olan ayrık otlarını kendimizden başlayarak temizleyelim.

'2021 Yunus Emre ve Türkçe Yılı'nda olduğumuzu da unutmayalım.