Daha önce festivallerde ve sinemalarda gösterilmişti; bu akşam ilk kez televizyon ekranında boy gösterecek iyi bir filmden bahsedelim: Mavzer.

Fatih Özcan'ın ilk uzun metraj filmi olan Mavzer için daha önce yazmıştım: İlk film olmasına rağmen 'iyi' kotarılmış bir eser var karşımızda.

Neden böyle emin konuşuyorum?

Bazı sanatçılar vardır, ilk eserinde muhteşem bir çıkış yapar ve sonraki eserlerinde bir daha o orijinaliteyi yakalayamaz.

Bazıları da üstüne ekleye ekleye yoluna devam eder.

Bir de yıllar geçmesine rağmen vasat kalanlar, günü gününe eşit olanlar, buna rağmen -kör topal da olsa- piyasada var olmayı sürdürenler vardır.

Fatih Özcan ile müteakip defalar sohbet etme imkanı bulmuş biri olarak onda 'sinemacı kumaşı' olduğuna kanaatim var.

İki yıl evvel Almatı'da karşılaştığımızda yeni projesinden bahsederkenki heyecanını unutamam; proje daha fazla nasıl geliştirilebilir sorusu vardı aklında.

Mavzer'den aldığım 'olmuşluk' hissiyatı da Fatih'in üstüne ekleyerek gidecek sanatçı potansiyeli barındırdığını söylüyor.

Bu beklentimin sağlamasını gelecek yıllar, yeni projeler gösterecek; yanılmamış olmayı umut ediyorum.

Gelelim bu akşam TRT1'de (23:45'te) yayınlanacak olan Mavzer'e...

Her şeyden evvel, ele aldığı hikayeyi yalın, bir o kadar etkileyici biçimde anlatmayı başardığı için beğenmiştim Mavzer'i.

Karakterlerinin duygu dünyasındaki değişimleri, sarsıntıları, yükselişleri, çatışmaları ustalıkla yansıtan Mavzer'in merkezinde hırs ve tamaha kapılan insanoğlunun tükenişi var.

Kardeşler arasında miras bölüşümü yüzünden çıkan 'kanlı' hesaplaşmaya, bir de sürüye saldıran kurdun hikayesi eklenince Mavzer'deki 'çatışma' ve intikam duygusu çatallaşır ve bir darb-ı mesele dönüşür: İnsan insanın kurdudur.

Kış ayazında bir köy atmosferinde geçen filmin mekan, dekor, müzik ve kostüm başarısına fevkalade doğal oyunculuklar (Ozan Çelik, Serhat Kılıç) eşlik ediyor.

Tüm bu unsurlar, bir filmde yönetmen başarısından bahsetmek için yeterli veriyi sağlıyor.

Bakalım Mavzer'i sizler beğenecek misiniz?