Necip Fazıl Saygı Ödülü sahibi ressam İlhami Atalay ve öğrencilerinden oluşan 'Yeni Dinamizm' grubunun sergisi Birlik Vakfı'nın İstanbul Çemberlitaş'ta bulunan merkezinde açıldı.

Atalay, sergi vesilesiyle sanata bakış açısını esprili biçimde dile getirmiş: 'Öğrencilerim alaylı talebeler, korsan yetişme' diyor.

Sanatın kutsal noktadan halka inmesini istediklerini, herkesin sanat yapabileceği bir ortam hazırladıklarını söylüyor.

Doğrusu, İlhami Atalay sayesine eline fırça almış çok sayıda insan var. Bunların hepsi ressam mı oluyor? Belki hayır, ama en azından renklerin, desenlerin, sanatın iyileştirici gücünün farkına varıyorlar. Az şey mi?

Zaten Atalay'ın samimiyet ve fedakârlıkla kaplı manyetik alanına giren kişi iki saat sonra resim çizmeye başlar. Sanatçının duygusu, heyecanı, enerjisi çevresindekilere de geçer. Talebeleri arasında, ev hanımları, öğrenciler, sokaktaki vatandaş var.

Anlattığına göre, (korsanlığa yakışır biçimde) öğrencilerinden biri, mangal yelleme aletini spatula olarak kullanıp resim yapmış. Zaten, İlhami Atalay da (yokluktan) çimento torbalarına kömürle resim çizerek yola çıkmamış mıydı?

Neresinden bakılsa ilginç bir sergi sizi bekliyor olabilir.

Toplamda 43 sanatçıdan 78 eserin yer aldığı sergi Birlik Vakfı'nda 22 Mayıs'a kadar her gün açık.

DUYDUM Kİ BUNAMIŞSIN!

Hey gidi bir dönemin en yıkıcı faaliyetlerine imza atan, aslanlar gibi kükreyip siyasetin üzerine kara bulutlar gibi çöken, toplumsal düzenin üzerinden silindir gibi geçen, '28 Şubat darbesinin etkileri 1000 yıl sürecek' diye nutuklar atan komutanlar...

Zamanın elinden siz de kurtulamadınız.

Duydum ki aranızdan bazılarınız bunamış, bazılarınız sürekli hastalıklara düçar olmuş.

Bu yüzden de hapis cezalarınızın kalan kısmı Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından kaldırılmış.

Kim derdi ki, gün gelip, karşısında bir ömür mücadele ettiğiniz, önüne taş koymaya çalıştığınız kişi tarafından affedilecektiniz.

Şu yalan dünyada 1000 yıl sürsün istediğiniz şenaatler planladınız da ne oldu!

Vakti geldiğinde her fani gibi beliniz büküldü, apoletleriniz çürümenize mani olamadı!

Dedem Korkut ne güzel söylemiş;

"Hani dediğim bey erenler,

Dünya benim diyenler?

Ecel aldı yer gizledi.

Fani dünya kime kaldı?

Gelimli gidimli dünya,

Ahir son ucu ölümlü dünya!"