Bardağın dolu tarafına bakmak iyi hissettirecekse, usta aktör Serdar Gökhan'ın sözleri tesellimiz olsun: 'Ömrümü Türk milliyetçiliğine adadım. Türk dünyasının bir arada olması için gayret ettim. Şimdi görüyorum ki önemli adımlar atılıyor.'

Dünyanın hedefinde olduğumuzu da hatırlatan sanatçı Türk devletleri olarak birlik ve dirlik içinde olmanın önemine işaret ediyor.

Serdar Gökhan ile yolumuz geçen hafta içinde, 3. Korkut Ata Türk Dünyası Film Festivali'nin yapıldığı Bakü'de kesişti.

İyi haberi vereyim:

Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkiye ve Türkmenistan'ın yanı sıra Rusya'da yaşayan Tatar, Başkurt, Saha-Yakut, Tuva, Çuvaş, Karaçay, Balkar, Nogay ve Moldova'daki Gagavuz Yeri'nden 32 filmin yarıştığı festivalde Ahmet Sönmez'in yönettiği Yıldız Tozu, En İyi Film ödülünü kucakladı.

(Yıldız Tozu'nun hali hazırda ülkemiz sinemalarında gösterimde olduğunu not düşelim.)

Gelelim Bakü buluşmasına...

Korkut Ata Türk Dünyası Film Festivali Koordinatörü İhsan Kabil'in şu cümlesi 'buluşmanın' önsözü niteliğinde.

Şöyle diyor Kabil: Türk dünyasından sinemacılar bu festival sayesinde üç yıldır birbirini tanımaya başladı.

Gerçekten de öyle, yüzünü batıya dönmüş sinemacılarımızın görmediği, görmezden geldiği, geride bıraktığı, öte yandan, geçmişte demir perdenin perdeleyip örttüğü Türk dünyası sinemacıları daha yeni-yeni tanışıp kaynaşma faslında.

Geçen yıl Bursa'da düzenlenen festivale katılan Türk dünyasından yönetmen ve yapımcıların iletişim ve kariyer bilgilerinin yer aldığı kitapçığı gördüğümde şöyle hayıflanmıştım: Böylesi bir bilgi bankası neden bugüne kadar yoktu!

Gönül ister ki her yıl bu bilgi bankası büyüsün...

Ancak Bakü'de bu kitapçığın devamını görmedik.

(Festivale dahil olan TÜRKSOY bari bu tür bir çalışmayı ihmal etmese!)

Bakü'de eksik olan başka şeyler de vardı.

Türk dünyasından hiçbir ülkenin etkinliğe kültür bakanı düzeyinde katılım göstermeyişi üzücü.

Bakü'de gördüğüm şu: Doğru dürüst duyurusu bile yapılmayan koskoca festival, film gösterimleri ve sinemacıların sunumlardan ibaret bir zirveyle sona erdi.

Ha, bir de ancak bakan vekilleriyle geçiştirilen açılış ve kapanış törenleri...

Katılımcılar kendi aralarında birtakım ikili görüşmeler yapmış olabilir ancak genel bilgilendirme düzeyinde dahi olsa basın toplantısı düzenlenmediği için ne olup bittiğinden bihaberiz.

Zirvede Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürü Erkin Yılmaz net sözler sarf etti.

'Türk dünyasının müşterek kültürel mirasının ortak yapımlara dönüşebilmesi için ortak bir sinema fonu oluşturmak şart' diyor Yılmaz.

Bir uyarısı da var: Doğru finansman modelini oluşturamazsak bu projenin hayata geçmesi, iyi niyetten öteye geçemeyecek.

Anladığım kadarıyla Türkiye, Türk devletleri arasında ortak bir sinema fonunun oluşturulması için büyük gayret sarf ediyor.

Gelgelelim aynı tonda iştiyakın, heyecanın diğer Türk cumhuriyetlerine sirayet ettiğinden şüpheliyim.

Doğru tabiri bulabilir miyim bilmiyorum ama meseleye dört elle sarılmama durumu var.

Elbette devlet bürokrasisinde çarklar farklı angajmanlar nedeniyle bizim gönlümüzden geçtiği gibi dönmüyor olabilir.

Ancak, heba edilmesi halinde yazık olacak bir emek var ortada.

Festivalin 'yedik, içtik, konuştuk, dağıldık' durağanlığına düşmemesi için belli bir merkezin inisiyatifi ele almasında fayda var, zira, her kafadan çıkacak ses bir müddet sonra kakafoniye dönüşecektir.

Simgesi turna kuşu olan Korkut Ata Türk Dünyası Film Festivali, seneye, 2024 Türk Dünyası Kültür Başkenti seçilen Türkmenistan'ın Anev şehrinde yapılacak.

Umuyorum, her geçen yıl artı değer üreterek turna kuşunun uçuşu devam eder.

Nihayetinde tanış olmanın tesellisi de az bir şey değil.