Bazen bir cümle, kariyerden büyüktür.

'Eşref Rüya' dizisinin Kadir'i Görkem Sevindik o cümleyi kurdu.

"İnsanlık bugün ayağa kalkmayacaksa ne zaman kalkacak?"

Rol yapmadı, içinden geleni söyledi.

Ve bir anda mesele dizi değil, vicdan oldu.

Karşısına İsrailli Bakan Ben-Gvir çıktı.

Tehdit etti.

Ama anlamadığı bir şey var...

Kadir Baba olmak senaryoda yazmaz.

Vicdanla yazılır.

Sevindik risk aldı.

Susmadı.

Ve bu yüzden yalnız kalmadı.

Telefonlar geldi, destek yağdı.

TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş, Sevindik'i telefonla arayarak tebrik etti.

Ama asıl mesele şu: Bu bir PR değil.

Bu dümdüz insanlık refleksi.

Son söz: Herkes rol yapar...

Ama herkes duruş sergileyemez.

BABA İLE EVLAT ARASINA KÜSLÜK GİRMEZ

Hastane odasında yaşananlar...

Dizi sahnesi değil, hayatın ta kendisi.

İbrahim Tatlıses ile oğlu Ahmet Tatlıses aylar sonra karşı karşıya geldi.

Yanlarında Dilan Çıtak da vardı.

Kapı açıldı, gözler doldu.

Gerisi zaten herkesin bildiği hikâye...

Ahmet, yasağı göze alıp babasına gitti.

Çünkü bazı yollar mesafeyle ölçülmez.

Polis gelmiş, tansiyon çıkmış...

Bunlar detay.

Asıl mesele şu: Bir evlat, babasına sarıldı.

Tatlıses'in "Oğlum benim isteğimle geldi" cümlesi de noktayı koydu.

Ne olursa olsun...

Baba ile evlat arasına küslük girmez.

Girer gibi olur ama kalmaz.

BAHAR ŞAHİN'İN DEĞİL, EHLİYETİN SORUNU VAR!

Oyuncu Bahar Şahin dört kez sınava giriyor...

Dört kez 62 alıyor...

Şaka gibi ama değil.

Bak şimdi...

Bu artık başarısızlık değil, istikrar.

Hoca bile pes etmiş: "Dördünden de aynı puanı almak başarıdır."

Bence de öyle.

Türkiye'de bu kadar stabil giden kaç şey var?

Açık konuşalım...

Ehliyet sınavı bazen IQ değil, sabır testi.

Ve herkes o testten geçmek zorunda değil.

Bahar Şahin ne yapmış?

Sistemi çözmüş.

"Ben sürmem, sürdürürüm" demiş.

Taksilere para akmış...

Muhtemelen bir araba parası gitmiştir.

Ama sinir yok.

Stres yok.

Park derdi yok.

Şimdi soruyorum: Gerçekten kim kaybetti?

Bazen kabul etmek de bir zekâ göstergesidir.

Ve net: Herkes araba kullanmak zorunda değil.