Aslanlar’ın ‘En Aslan!’ı Ender Arslan’dı. 5/6 ikilik, 2/4 üçlük, 2/2 serbest atış isabetiyle, 18 sayı yaratıp, 3 ribaunt, 4 asist ile F.Bahçe’nin farkı düşürmek için çok sıkıştırdığı anlarda, hevesini kursağında bırakan Ender, maçın baş kahramanı oldu.
Tanıdığım ‘En cesur’ oyunculardan biri olan Ender, takımın yarısının telef olduğu bu zor zamanda Ender, böyle derbilerde ‘Ender’ gözüken bir performans çizerek, Koç Ergin Ataman’ın kendisine olan güvenini de boşa çıkarmadı. Ataman demişken...
Yahu!.. Hangi koç bu kadar darbe yer de, takımı bu kadar kısa sürede toparlar. Kaçıncı defadır yazıyorum ama bir defa daha ‘Hocaya takdirlerimi’ sunmaktan mutluluk duyacağım.
‘Yama!’ları o kadar güzel yapıyor, delikleri bu kadar kısa sürede, o kadar güzel kapatıyor ki, hayran olmamak elde değil. Tabii, bu galibiyeti getiren G.Saray’ın takım oyunu idi. Özellikle Furkan-Macvan-Bonsu’nun mükemmel savunduğu boyalı alanı, F.Bahçe’nin uzunlarına ‘Dar etmek!’ galibiyeti perçinleyen başarıyı getirdi.
G.Saray’da Ender sivrilse de genelde takımın tümü çok iyiydi. Hepsini kutluyorum.

Uzunlar mumla aranıyordu

F.Bahçe’de ise uzunlar da, kısalar da kötü performans çizdiler. İyi bir playmaker performansı kesinlikle yoktu. Uzunlar mumla aranıyordu.
Başta Zoriç, sürekli potayı ıskaladılar. İçeriden, sayı üretemezsen, dışarıdan üreteceksin. O da, 7/26 ile 26.9 gibi bir felaket oranda kalınca, galibiyet hayal oldu.
Aslında G.Saray, ilk periyottaki ezici performansıyla, bu maçı aldı desek, yanlış yapmış olmayız.
Macvan, Cenk ve Arroyo ile F.Bahçe potasını üçlük yağmuruna tutup farkı açtılar. Biraz da içeriden çalıştılar. Yetti de arttı... Tabii, hareketli ve yakın savunma, F.Bahçeli oyuncuları şut pozisyonlarında çok rahatsız ederek, başta Zoric olmak üzere şut yüzdelerini düşürüp, bu farkı korumasa olmazdı. O işin baş kahramanları da özellikle çember altını çok iyi savunan ‘Furkan-Macvan duvarı!’ydı.
Kısacası, G.Saray bu haliyle galibiyeti net olarak hak etti.
Doğrusu, Sezar’ın hakkını Sezar’a!..