Apaçık bir 'news management' ile, BDP'nin CHP'ye yaptığı ittifak teklifi Kemal Kılıçdaroğlu liderliğine vurmak için kullanıldı. (Bu 'news managemet'ı kimlerin, niçin yaptığı ayrı bir analiz konusu.)

Oysa, sorulması gereken şu:
Neden BDP, CHP'ye ittifak teklifinde bulundu?
Madem CHP, Kürt halkı ile mesafeli, madem platonik bir duygusu var, madem anti-demokratik... Kürt siyasal hareketi niçin CHP'nin kapısını çalıyor?

Baraj sorunu ve Meclis'e girme arzusu ile açıklamaya çalışmak yetersiz kalıyor... BDP'nin ittifak yapabileceği ve ittifaka çok hazır başka partiler de var...

Bu soruya verilecek yanıt, Türkiye'de siyasetin parametrelerini yeniden yazdıran 'Kılıçdaroğlu etkisini' de açıklayacaktır:

Kürt oyları, Kılıçdaroğlu liderliğinden sonra BDP'yi ve AK Parti'yi terk edip, CHP'ye akma belirtileri göstermeye başladı.
BDP'nin hem oy kaybını gizleyebileceği hem de Meclis'e girebileceği tek seçenek olarak artık CHP var. İşte bu yüzden CHP'nin kapısını çalmak zorunda kaldılar.

Aksini iddia ederlerse, anti-demokratik, Kürt karşıtı dedikleri bir partinin kapısını niçin çaldıklarını açıklamakla mükellefler. AK Parti de aynı sebepten, sanki CHP, BDP ile ittifak yapmak istiyormuş gibi davranıp, baskı yapmaya çalıştı.

Oysa olan biten şu:
'Kılıçdaroğlu tesiri' Kürt oylarının CHP'ye olan rezervini imha etti. Tıpkı muhafazakar oyların rezervini de kaldırmaya başladığı gibi.
Bir de CHP içindeki 'rahatsızlar' olan biteni anlayıp, saçmalamasa... CHP daha hızlı başarı kaydedecek gibi görünüyor.

CHP'nin geleceği de Misak-ı Milli dışında
KİM ne derse desin Başbakan'ın Lübnan mitingi muhteşemdi. Dış politika mesajlarının yanında, seçim startını Lübnan'da verdi ve Türkiye'nin Misak-ı Milli dışındaki ilgi alanlarının seçmen üzerindeki etkisini maksimize etti.
Şimdi biliyorum, Lübnan'da Türkmenler mi yaşıyormuş, diye şaşıranlar var.
Onlara, sadece Lübnan'da Türkmenler yaşamıyor, Filistin'de de Türkmenler yaşıyor. Onlara Merc-i İbn-i Amir oğulları denilir ve laik El Fetih'in de, İslamcı Hamas'ın da kuruluşunda yer almışlardır; desem, herhalde küçük dillerini yutarlar.

Şaka bir yana, bu tür bilgilere CHP'nin diplomat azalarının bile sahip olmadığını düşünüyorum.

Bir vakittir, maalesef parti için didişmelerle uğraştıkları için, Misak-ı Milli dışındaki 'tesir alanları'nı unutmuş olmalılar. Laiklik endişesi ise, 'bize ne Araplardan' durumuna getirdi kimilerini. Oysa Ahmet Necdet Sezer kadar laik olabilseler, Kudüs'ü müdafaayı tartışma antolojilerinin ilk maddelerinden biri olarak yazmaları gerekirdi.

Özetle söyleyeceğim şu:

Bırakın Gazze'yi, Balkanlar'ı; Genel Başkanları Diyarbakır'a gittiği zaman bile paçasından aşağı çekecek bahane arayıp tuzağa düşen, bir profil var CHP içinde.

Kendini Atatürkçü zanneden, ulusalcı tesirlerle malul, bu yüzden uluscu olamayan bu profil, behemahal Atatürkçü düşünce konusunda doktrine edilmeli. Ben tanıdığım Kemal Kılıçdaroğlu'nun vizyon ve inadının CHP içindeki 'rakip partilerle senkron muhalefeti'i yenip genişleme potansiyeli taşıdığını biliyorum.

Onlar bilinçli veya bilinçsiz, Kılıçdaroğlu'nun paçasından çekmeye çalışsalar da, er ya da geç bu olacak.Belki biraz vakit kaybettirirler, hepsi o.

Özet niyetine şunu yazayım:

Türkiye'nin son 20 yılına damgasını vuran hareketler; Milli Görüş'ten, Fethullah Gülen Cemaati'ne ve burada adını anmaya yer olmayan pek çoğuna kadar... Türkiye'nin yurtdışındaki tesir alanlarından beslendi ve o gücü Türkiye içine projekte etti. Türk milletinin zihniyet haritası Misak-ı Milli'ye sığmıyor... Bu bir...

İkincisi ise... Milli meselelerde sorumluluğu  bir tek partiye bırakmamak, gerektiğinde destek olmak, gerektiğinde eksiklerini kapatıp, hatalarını tashih etmek muhalefetin, yani CHP'nin vazifesidir.
Bilmem anlatabiliyor muyum?