Eskişehir,dün geceden önceki son 6 maçta Galatasaray’ı hiç yenememişti. Ama asıl maçın kimyasını formüle eden istatistik son 2 sezonun lig şampiyonu Galatasaray’ın Eskişehir’i son 3 lig maçında da yenememiş olmasıydı.

İlk yarıda yine bu son 3 maçı andıran bir maçizledik. Oyunu ekstradan zorlaştırıp sıkıştıran ise maalesef saha zemini oldu. İlk yarıda Eskişehirspor daha çok pas yapan takım olurken Galatasaray’da “4-Melo-3-2”de alışılmış pas trafiği sekteye uğradı. Bunun ana sebebi Selçuk’un sol içten sağ içe kaydırılmasıydı. Sol içteyken sürekli sağ ayakla ortaya doğru kat edip oyun kuran Selçuk ilk yarıda sağ içte görev alınca ortaya kat etmekten çok kanada açıldı. Pozisyonu değişmesine rağmen Selçuk yine de oyunu açma-kurma görevini yapmaya çalıştı. Ancak 13. dakikada sağ kanatta topu alıp oyun kurarken gördüğümüz gibi oyunu genişletmek için attığı pas gayet zekice ve kaliteli olsa da Hakan Balta aynı kalitede topu istop edemedi. Selçuk’un sağ içte olması,ofansif açıdan Galatasaray’ı sekteye uğratsa da defansif açıdan Eskişehir’in en büyük hücum silahı Erkan Zengin’in soldan alıp sürekli içeri kat ederek yarattığı potansiyel tehlikeleri adeta başlamadan bitiren faktördü.

AMRABAT İNADI

Fatih Terim 2. yarıya Burak ve Engin yerine Amrabat ve Sabri ile başlayarak dizilişi 4-2-3-1’e döndürdü. Diziliş değişikliği Amrabat’ın sol açıktan çok sol fren gibi oynaması nedeniyle beklenen etkiyi yaratmadı. 90 dakika sonunda daha çok pas yapan takım yine Eskişehir oldu.  Galatasaray rakibinden 8 daha fazla şut atsa da sadece 4’ünde rakip kaleyi bulabildi. 2. yarının başlarında Gökhan Zan sakatlanıp çıkınca Fatih Terim’in maçın sonlarında hamle yapabileceği değişiklik hakkı kalmadı. Tabii ki Galatasaray tarihinin en iyi hocasının Amrabat inadına saygı duyuyorum ama Amrabat hocanın ısrarının karşılığını veremiyor. 6+0+4’te Amrabat’a sebep Chedjou kesik yiyor. Böyle sıkışan maçta savunmadan oyun kurabilen Chedjou’nun yokluğu, Galatasaray aleyhine oluyor.