Biz başarısız olunca ortaya “Artık Avrupa’dan değil, Asya eleme gruplarından mı katılsak?” diyenler çıkıyor. Dün geceki rakibimiz Kazakistan da 2002 Dünya Kupası elemelerinde havlu atana kadar Asya’dan elemelere giriyordu, sonra çıktı ve Avrupa’ya geldi. Dün geceki maç öncesinde 157 milli maçta -93 averaja sahip olan Kazakistan, tarihindeki en farklı 2 yenilgisinden birini de bize karşı 6-0 kaybederek almıştı. Bizimse artık herkesin malumu olduğu üzere kaybedecek bir şeyimiz kalmadı.O yüzden Kazakistan’a karşı birisi “baş presçi” Umut olmak üzere çift santrfor artı arkalarında sürekli önde pres yapan 3 ofansif orta saha ile başlamamız eldeki malzemeye göre en doğrusuydu. Rakibimiz Kazakistan’dan çok, son zamanlarda dibe vuran performansımızdan kaynaklanan stresti. O stresin en iyi ilacı tabii ki erken goldü. Erkenden at, stresi de at! Öyle de oldu. Burak en formda döneminde değil ancak gol kaçırınca oyundan düşmek yerine oyuna daha çok asılması en büyük artısı.

Son 10 dakikada zorlansak da iç sahada Kazakistan’a da puan kaybedecek halimiz yoktu. Rakibin düşük seviyesinden de kaynaklanan biçimde en azından 80 dakika iştahlı ve agresif bir milli takım izledik. Daha önceki maçlarda savunmanın önündeki merkez orta sahadaki 2 çapadan birisi olarak umut veren Ozan Tufan sağ bekte de iyi bir alternatif olduğunu herkese gösterdi. Ozan’ın hem yaşıtlarına hem de yurttaş mevkidaşlarının çoğuna göre en büyük artısı topu ya da kendisini durdurmadan isabetli orta yapabilmesi, pas verebilmesi.

Kazakistan’ı yenmeyenin zaten bizim grupta hiçbir şansı yok. Yalnız dün gece de maçtan önce aslında ilk 11’de olan kaleci Volkan’ın kendisine edilen küfre tepki olarak maça çıkmaması olayı uzun süre tartışılacak. Maalesef gündelik hayattaki tüm toplumsal hastalıklarımız, futbol sahalarına da fazlasıyla yansımaya devam ediyor. Volkan dâhil birçok oyuncumuzun kulüp formalarıyla davranışlarını sabaha kadar tartışıp hiçbir orta yol bulamayabiliriz. Ancak milli takımın şu konjonktürde tek bir oyuncukaybına biletahammülü yok. Dün gece bizim maçtan önceki Hollanda – Letonya maçını izledim. Hiddink’le kötü başlayan Hollanda toparlanmış ve 2015 Mart’ta bizle oynayacakları kritik maça kadar daha da toparlanacak potansiyeldeler. Gruptan çıkabilmek için Hollanda ile oynayacağımız maçların en azından birini kazanmamız gerekiyor. Bunun için de tüm yetenekli ve formda oyunculara ihtiyacımız var. Çalhanoğlu, Ömer Toprak, Gökhan Töre üçgenindeki sorunlar Hollanda maçlarına kadar çözülmeli çünkü Arda da dün gördüğü sarı kartla cezalı duruma düştü.

Ayrıca dün geceki gibi yeni sorunların ortaya çıkmasına izin vermemek gerek. O yüzden en iyisi kalan iç saha maçlarını İstanbul yerine Anadolu’da kulüp ayrımı yapmaksızın milli takımı en fazla ateşleyecek yerlerde oynamamız gerekiyor.