Sakatlıklar nedeniyle Cardozo’lu ideal 11’inden mahrum kalan Halilhodziç, elindeki malzemeyle Fenerbahçe’yle başa baş oynayabilecek en doğru stratejiyle başladı. Fenerbahçe ilk 45’te topa ev sahibi Trabzon’un 2 katı kadar sahip oldu ama pozisyon ve oyun üstünlüğü kuramadı.

Trabzon’un 2 çapası Medjani ve Salih topu kapar kapmaz Constant’ı buldular. Constant da soldan Majeed Waris’in patlayıcı özelliklerinden faydalanmak için direkt derinlemesine paslarla Ganalı genç yeteneği Fenerbahçe savunmasının arkasına kaçırmaya çalıştı. İlk yarıda olmasa da 2. yarının ilk çeyreğinde Halilhodziç’in bu planı tuttu ve Trabzonspor 60’a kadar en net 2 pozisyonunun “Waris Planı” sonucu buldu.

Fenerbahçe’nin geçen sezon leblebi çekirdek edasıyla gol atan forvetleri Sow, Emenike ve Kuyt ilk yarıda geri 4’lüsü ve iki çapasını hiç bozmadan oynayan Trabzon takım savunması karşısında etkili olabilecekleri boş alanları bulamadılar. 60. dakikada Fenerbahçe topa daha da çok sahip (%68) olmuştu. Fakat en tehlikeli oldukları anlar “pas seti oyunu”nda değil, Trabzon’a karşı “kontraatağın kontrası”nı yaptıkları dakikalarda gerçekleşti.

Fenerbahçe’deki önemli bir sorun,beraber oyunda kaldıkları süre boyunca Diego ve Sow’un arasında yaşanan “mevkisel çatışma”ydı. İsmail Kartal’ın bu taktiksel sorun üzerine kafa patlatması lazım. Belki de Sow ve Emenike’nin çift santrfor, Diego’nun arkalarında serbest oynadığı bir 4-3-1-2 çözüm olabilir.

Trabzonspor için ise gecenin en önemli kazancı, ideal 11’inden önemli eksikleri varken başa baş oynaması. Halilhodziç kısa sürede oyuncularına taktiksel açıdan neler istediğini başarıyla anlatmış, % 51 oranda da aşılamış. İdeal 11 beraber oynadığında daha da fazlasını başarabilecek kalitede bir kadroya sahipler. Yalnız Halilhodziç, genç Yusuf’u çok da tutmuyor gibi. Dilerim Yusuf, potansiyelini istikrarlı bir performansa çevirir ve kendisini kabul ettirir.