Dün gece Sneijder ortadan sola çekilerek başlatılınca ilk yarıda Galatasaray topla oynayamadığı gibi daha önceki lig maçlarındakine benzer şekilde “fazla oyalanacak” fırsat da bulamadı. Galatasaray ilk 45’te kendi mabedinde rakibinden daha az isabetli pas yaptı, % 8 oranda daha az topa sahip olabildi. Az sahip olduğu topu da hiç efektif kullanamadı ve ilk yarıyı tek bir isabetli şut çekmeden tamamlamak zorunda kaldı. Bunun başlıca sebebi Sneijder’ın kaleden çok uzaklarda solda topla buluşmasıydı.

İsmail Kartal ise ilk haftalardan farklı olarak daha taşların yerli yerine oturtulduğu bir 11 ve oyunla başladı. Fenerbahçe, ilk 45’te şutlarda sadece salt istatistik üstünlük kurmadı, Emenike yerine Sow ya da Webo’nun ayağına gelse Muslera’ya rağmen % 90 gol olabilecek 2 net tehlikeli pozisyon yarattı.

Sneijder ideal mevkisine geçince, Galatasaray 2. yarıya ilk 45'e oranla daha canlı, daha şevkli başladı. Tribünler de Fenerbahçe 10 kişi kaldıktan sonra şevki arttırdı. Alves'in kaçıncı derbisi, kaçıncı kırmızı kartı? O anda ve kendi orijinal görev bölgesinden bu kadar uzakta, o kadar kontrolsüz bir müdahale neden yapılır? Neden bu kadar büyük bir risk alınır? Alves, ilk yarı boyunca Galatasaraylı oyuncuların yapamadığını yaptı ve Galatasaray'ı iyice ateşledi.

İsmail Kartal’ın 10 kişi kaldıktan sonra yaptığı hamle, Galatasaray’ın hızını tam olarak kesmese de Fenerbahçe’nin baskı karşısında panik yapmasını engelledi. En çalışkan forveti Kuyt’u santrforu çekip Hasan Ali’yi beke Caner’i de öne atmak, yapılabilecek en doğru hamlelerden biriydi. Kadlec boş kaleye golü atsa, bu acil durum planı beklenenden de iyi bir sonuç verebilirdi. Galatasaray’da ise Dzemaili’nin yerine Umut’un oyuna girmesi, Prandelli’nin orta sahadaki sayısal üstünlük avantajından vazgeçip oyunu daha fazla öne taşıma niyetini dışavurdu. Ancak Sneijder son 10 dakikaya kadar kaleden uzaklarda top aldığı için pratikte işe yaramadı. 88’de topu yine kaleye çok yakın yerde almasa da bizim lig standardında halen olağanüstü olan oyun görüşü ve şut yeteneğiyle kaleyle arasındaki mesafeyi en kısalttığı anda harika bir gol attı. 80 dakika boyunca kaleden uzak kaldıkça bir türlü dökülmeyen “kaliteli ketçap” bir döküldü, pir döküldü, kimse durduramadı. Sneijder’ın 2. golü de ayrı bir oyun görüşü, hamle tercihi ve şut dersiydi.

Ben ilk günden beri Ersun Yanal’ın gönderilişi ve gönderilme biçimini tarihin en büyük futbol yanlışlarından birisi olarak görüyorum. Ancak dün geceki yenilgide İsmail Kartal’ın hata yüzdesi % 1 bile değil. % 99’u ise şüphesiz Alves’ten başkasının değil!