"Gönül", genellikle şarkılarda, türkülerde insanların duygu dünyasında yer eden bir kavram, dolayısıyla içinde bir sürü belirsizliği taşıyor, zaman zaman o denli bilinçsiz kullanılıyor ki anlamını da yitirmiş oluyor. Dolayısıyla, gönülden konuşurken hep o kaygıyı duyuyorum. Acaba çok ipe sapa gelmez bir kavramla mı uğraşıyoruz, sınırları çok belli olmayan, çok havada duran, ne tarafa çekerseniz o tarafa gidecek bir kavramla, insanların duygularına hitap ettiği için de biraz duygu sömürüsüne de elverişli olan bir kavramla. İnsanlar gönülden söz ederken, şiir okuyorlar, öyle parlak, cilalı laflar ediyorlar, şarkı söylüyorlar  dolayısıyla gönlü tam aklın ve düşüncenin neresine koymalı kaygısı benim hep yıllardan beri içimde olan bir kaygı, onun için gönül üzerinde konuşurken, hep böyle bir çekinme hissediyorum. Bu kavramın sulandırılması çok büyük bir tehlikedir, elbette bizim kültürümüzün köklerinden gelen bir kavramdır, Türkçe bir sözcüktür, çok eski Türkçe metinlerde bulabilirsiniz mesela Divan-ı Lügat-it Türk'te vardır gönül sözcüğü. 
ANADOLU İNSANLARI GÖNLÜYLE YAŞAR
Gönlü biraz dini çağrışımlarıyla da ele almıştır bizim kültür; tasavvuf sözlüklerinde bulabilirsiniz gönül kavramını. Batı dillerine genellikle kalp olarak çevriliyor, ki eksiktir diye düşünüyorum. Kalpten çok fazla bir şey gönül, bu topraklardan, Anadolu'dan çıkan bir kavramdır; o bakımdan üzerinde işlenilmesi gerekli olan bir kavram. Hem felsefe açısından hem de bu topraklarda yaşanan hayatı anlamak açısından gönül çok önemlidir. Çünkü biz Anadolu insanları daha çok gönlümüzle yaşayan insanlarız, dolayısıyla, şöyle bir soruyu, felsefeyle ilgilenen bir insan olarak bu topraklarda yüzlerce yıldır yaşanan hayatın felsefi bir tasvirinin yapılması açısından irdelemek çok büyük bir görevdir: "Gönlümle ben nasıl yaşayacağım?" "Gönlümle bakınca nasıl görülüyor gerçeklik?" "Gönülle yapılan felsefe nasıl bir felsefedir?" 
Çünkü bu topraklarda yaşanan hayattan biliyorsunuz bilim ortaya çıkmış, sanat ortaya çıkmış, edebiyat ortaya çıkmış; ama bu hayatın felsefece gözden geçirilmesi, batıdaki 2600 yıllık felsefe geleneğinin kavramlarıyla bu hayatın dile getirilmesi yeterince gerçekleştirilememiş. Dolayısıyla dünyadaki felsefe çalışmalarına bu topraklardan bir sesin, bir ışığın gidebilmesi çok önemlidir. Maalesef bugün Türkiye'de yapılan felsefe, böyle bir kaygıyı kendi içinde pek barındırmıyor. 

FELSEFE EVRENSEL BİR ETKİNLİKTİR
Bakın felsefe, evrensel bir etkinliktir tıpkı fizik gibi, evrensel bir dili vardır. Bunu siz Afrikalı, biri olarak da yapmaya kalksanız, Fransız, İngiliz, Alman biri olarak da yapmaya kalksanız, 2600 yıllık yerleşik kavramları ve deyimleri olan bir etkinliktir, bunları kullanmak zorundasınız, gelenekle, bu terminolojiyle, bu söz varlığıyla kavram varlığıyla hesaplaşmak zorundasınız. O bakımdan, felsefe evrenseldir. Bu evrensel olana, bizim bu topraklardan, yerel bir hayattan çıkarak, Türkçe'den çıkarak katkıda bulunmaktan söz ediyorum.
Yıllardan beri gönlün kapısından geçerek düştüğüm yolda, bilimi felsefeyi aramaktayım. Bu arayışımda yaşamın kendisi çok önemli. Bu felsefeyi yalnızca kitaplardan devşirmek istemiyorum. Kapı kapı dolaşıp felsefeden söz ediyorum. Bu gönülden gelen felsefedir, belki benim ana hatlarını bile çıkaramadan ölüp gideceğim bir felsefedir.Yaşamayı sürdürüyorum.