Şapkadaki tavşan

Evde hanımla aran mı bozuk! İzlet bu maçı eziyet niyetine. Öylesine sıkıcıydı. Fakat böylesine sıkıcı maçtan devasa dersin çıkması da şansımız. Değerlendirebilirsek ileriye umutla bakarız. Yoksa bir var bir yok devam ederiz.
Bu maç göstermiştir ki artık Türkiye'de futbol akademileri kurulmalıdır. Tabela akademileri değil. Futbol eğitimi ile milli eğitimi paralel yürütülebilen gerçek akademilerden söz ediyorum.
Futbol temelini Edirne sınırının ötesinde almış futbolcular, dün sahaya ayak bastıklarında gösterdiler ki sadece teknikleriyle değil, saha içi karakterleriyle de bizim yetiştirdiklerimizden beş adım ilerideler.
2002'de Dünya Kupası tarihinin en erken golünü attığımız Güney Kore karşısında dokuz yıl aradan sonra gerilemiş gözükmemizin temel sebebi de bu. Derme çatma futbol eğitimi. Futbolumuzun yükselişe geçtiği son 10 yılda bulduğumuz her boş araziyi evimizin salonuna dahil etmeyip o arazileri spor sahası yapsaydık, dünkü gibi toplama takım görüntüsü vermezdik. Genç sporcuları doğru yetiştirirdik.
Bu Guus Hiddink'in günahı değil! Hiddink yarışırken geleceği de kurmaya çabalıyor. Bunu yaparken de gözünü Türkiye'dekilerden çok Avrupa'daki kulüplerin Türk futbolcularına çevirmiş olması onun değil bizim ayıbımız.

DOSTLUK MAÇINDA KIRMIZI!
Mehmet Ekici gibi yedek oturmaktansa oynamayı tercih eden kafa yapısındaki genç oyuncular yetiştirmeliyiz. Dostluk maçında kırmızı kart görmeyecek soğukkanlılıkta gençler.
2012 Avrupa Şampiyonası'na gidip gidememekten daha önemli bir durum bu! Ve bu sorumluluğu Guus Hiddink'in omuzuna yükleyip aradan sıyrılamayız.
Dünkü maça bakıp bunu görmez, her kötü sonucun ardından çareyi hoca değiştirmekte ararsak gelen her hocanın 'şapkadan tavşan' çıkarmasını daha çok bekleriz. Ancak dün gördük ki şapkada tavşan yok!