Kalite, koşu ve puan

Taraftarın daha ikinci dakikada haykırdığı 'Başın öne eğilmesin aldırma Kartal aldırma' tezahüratı ne kadar zamansız olsa da gösteriyor ki, Beşiktaş'tan beklentiler minimumda... Aslında Beşiktaş kadrosu için bu büyük avantaj!
Üzerlerinde baskı hissetmeden oynadıklarında, yapacakları her olumlu hareket tribünlerde misliyle mutluluk haresi yaratacak. Fakat sezon içerisinde kalite koşuyu yendiğinde tribünlerden homurtuyla sarmalanmış baskı yeşil çime inerse, işte bu kadronun kabusu da budur!

BİR TEK FERNANDES
11'de 8'i geçen yılki kadrodakilerden oluşan Beşiktaş 11'i, Almeida ilk yarıda fırsatçıkları harcadıkça, tribünlerden yükselen ah'lar vah'ların ellerini ayaklarını dolandırması da bunun kanıtı.
Hasan Türk, Olcay ve Uğur Boral'ın şu an takıma kazandırdığı somut bir şey yok. Olmaması da doğal, çünkü yeni Beşilktaş'ta takımın önüne geçen bireysel yetenek olmayacak. Fernandes dışında yok da! Ancak takım oyunu ile büyüyecek potansiyeller var. Mustafa, Hasan ve Olcay buna aday futbolcular. Samet Aybaba ilk röportajında 4-3-1-2 oynayacağız dese de İBB karşısına 4-2-3-1 ile dizildi. Maçın ilk 30 dakikasında bu taktik disipline sadık da kaldılar.

300 METRE FARK ATTI
Fakat o dakikadan sonra şöyle bir görüntü vardı; Hilbert, İbrahim Toraman, Sivok ve Uğur geride, Hasan ile Veli'nin yerine giren Necip yanyana onların 20 metre önünde, Almeida, Fernandes ve kanatlarda oynayan Olcay ve Mustafa da onların 40 metre önünde. Basın tribününden net bir şekilde gözüken 4-2-4!  Organize olan ve rakibi gibi bölünmeden oynayabilen İBB o boşlukları değerlendirip pozisyonlar yarattı.
Samet Aybaba devrede bu sorunu çözmüş gibi görünse de; kadrosu her yıl geliştirilen doğru kadro planlamasına sahip İBB oyun üstünlüğünü aldı. İBB'li futbolcular maç boyunca Beşiktaşlı futbolculardan ortalama 300 metre daha fazla koştu. Beşiktaş puanı koşuyla değil, kaliteyle aldı. O zaman yazının ilk paragrafını tekrar okumakta fayda var!