Harika garip

Sezonun en harika garip maçıydı. Rekorlu açılış. İlk üç dakikada karşılıklı birer gol. Çalınan üç penaltı düdüğü. İki dakikada biri kaçan, biri gol olan penaltı vuruşları. Son dakikası golle yapılan final.

Bu anların hepsinde doğru olanı yapan Fırat Aydınus ile başlamalı yazıya. Çünkü o kararlarında yanılmış olsaydı, bugün herkes onu çıkaracaktı futbolun idam sehpasına!

Fırat Aydınus formdaydı. Üç penaltı kararı da doğruydu. Yardımcısının kaldırdığı ofsayt bayrağında devam ettirmesi, ne kadar oyuna konsantre olduğunun kanıtıydı.

Sabah kahvaltıda baba oğluna “Akşam bizim takım kaçlı defans oynadı” diye soruyor mudur bilmem. Biz yorumcular burdan başlıyoruz anlatmaya. Biraz fazla mı abarttık? “Efendim bugün 3’lü savunma oynuyor diye başlayıp, 4’lü oynarsa falan filan” diye devam ediyoruz.

Savunmada kaçlı dizilirsen dizil. Koşan rakibini yalnız bırakmayacaksın, bir. Markajındaki adama yakın oynayacaksın, iki. Sarı kırmızılı oyuncular maçın santrasında bunları yapmadıkları için gol yediler.

Bunu unuttukları maçın her anında da zorlandılar. Heyecan dozu bu kadar yüksek bir maçın Galatasaray adına ligin bu zamanında gelmiş olması şanssızlık.

Liderden bir kaç puanlık mesafede böyle bir maç oynasa, hem rakibini tedirgin eder, hem de şampiyonluk golü attığına inanırdı.

Şu anda ancak “harika garip” maçlar listesine girecek. Ligin hikayesi ilginç maçları dendiğinde hatırlanacak. 
Elbette Şampiyonlar Ligi umudunu taze tutacak, daha fazla inanlar için “Şampiyonluk neden olmasın” dedirtecek belki, ama iki haftadır oynanan kötü futbolun sonucunda zorlanarak kazanılan bir maç gerçeği değişmeyecek.