Hakemin maçı!

İçinde bir tutam delilik olmayan hayat eksiktir. Paulo Coelho'nun bu sözünden yola çıkarak, dün hakem Hüseyin Göçek'in çıldırmış olduğunu söylemek ne kadar abartılıdır?
Halbuki daha birinci dakikada o penaltıyı çalabilse maç maça benzeyecekti.
İnancım odur ki yanlı hakem yoktur. İyi ya da kötü hakem vardır. Dün ikisi de sahadaydı!
30'uncu dakikada Hürriyet'in topsuz alanda yaptığı faulü süzebilecek kadar iyi bir hakem, ceza sahasında Alex, Niang ve Lugano'ya yapılan hareketleri nasıl görmez!
Emre'ye abartılı itirazından sarı kartı gösterebilen hakem, Lugano'nun rakibin ayağına kasti basışını nasıl kırmızı ile cezalandırmaz. Sanırım o da maçın psikolojisini futboldan rugby standardına kendisinin getirdiğinin farkındaydı.
O yüzden kendisinin zorlaştırdığı bir maçta, karar alırken rahat değildi.

ÇILGINLIK OLUR
Göçek'in devreyi bitiren düdüğü çaldığında Fenerbahçe, 10 yıl önce 3-0 yenik girdiği maçtakinden daha fazla hırpalanmıştı.
Bir sakat, kaçan yüzde yüz bir gol, direkte patlayan bir top ve standardı olmayan düdüklerle ayarı kaçmış psikolojiye sahip futbolcular!
Bu ülkede yedek kulübesinde otura otura iradesi çelik kıvamına gelmiş tek adamdır Semih Şentürk.
Onun bile bozulan psikolojiyle girdiği pozisyonlarda titrek ve sabırsız vuruşlar yaptığını gördük. Bir de top oynamak isteyen Olcan Adın'ı. Bunun dışında dünkü maçın tekniğini ve taktiğini konuşmak, Hüseyin Göçek'in yaptığı gibi çılgınlık olur! Hakem hataları karşısında 'Ne itiraz ediyorsunuz, gol attınız da hakem mi vermedi' savunmasının da yerle yeksan olduğu bir maç olarak kayıtlara geçecektir! Hüseyin Göçek resmen futbolseverin gözünün içine baka baka alay etti.