Fark oyun yapısı

Merak edilen şu. Galatasaray Avrupa'daki performansını nasıl oluyor da Türkiye'de yansıtamıyor? Bunu bireysel oyuncu yetersizliğine bağlayamazsınız. Mesela sağ bekte Yedlin oynadığı veya Alpaslan, Luyindama'nın yerine tercih edilmediği için kötü oynamıyor Galatasaray. Avrupa maçı sonrası temposu düştüğüyle de ilgili açıklayamayız. Öyle olsa puan kayıpları sadece Avrupa maçı dönüşlerinde olur. Peki neden?

Türkiye liginde şampiyonluğa oynayan takımlar doğası gereği topa hükmeden takım olmak zorunda. Galatasaray da topa hükmediyor. Burada sorun yok. Sorun Galatasaray'ın topa hükmettiği bu oyunda pas oyununu etkili oynayacak bir kadrosunun olmaması.

Hızlı, rakip arkasına koşu atabilen oyuncular var. Fakat topa basıp, oyunu yönlendirecek, tempoyu ayarlayacak, pasa ritim vererek rakibin boşluklarını bulacak oyuncular değil bunlar. Böyle olunca Galatasaray tipik bir kontratak takımına dönüşüyor.

Karşısında kendisinin Avrupa'da oynadığı oyunu oynayan rakiplerle karşılaştığında, doğal olarak rakip sahada fazla boş alan bulamıyor. Kerem her koşusunda ikili markajda kalıyor, Feghouli ikili mücadelelerde güçsüz kalıyor, onların ortasında oynayan hangi forvet olursa olsun (dün Diagne'ydi) takımdan bağımsız oynayan bir oyuncuya dönüşüyor. Yoksa sayısal olarak üstünlük kurdukları hücum setleri oynuyorlar. Etkili paslaşamıyorlar.

Oysa Avrupa'da böyle bir sorunu yok Galatasaray'ın. Kompakt bir oyunla rakip arkasına koşular bu takıma uygun. Avrupa ile Türkiye arasındaki fark bu.

Bir de vücut dili olarak Galatasaraylı futbolcular şampiyonluğa olan inancını kaybetmiş. Son söz de maçın golüne. Dün Fajr'ın Muslera sakatlığında attığı gol, endüstrileşen futbolun gerçeği. Yoksa futbolun amatör ruhunu yaşamışlar, o topu auta atmasını bekler. Muslera için büyük talihsizlikti. Geçmiş olsun.