Detaylar...

Maç G.Birliği'nin istediği gibi başladı. Temposu düşük, topun G.Saray'da kaldığı ama oyun hakimiyetinin sarı-kırmızılılarda olmadığı, sıkışık bir oyun.
G.Birliği, golü bulduktan sonra G.Saray'ın sahasında oynamaya başladı ki, Burak Trabzonspor'dan bildiğimiz defans arkasına koşuyla gole en yakın pozisyonu yakaladığında ceza sahasında tek başınaydı.
İlk yarıda G.Saray'ın çözemediği iki durumdan biri buydu. Kontraataklarda çoğalamadılar ve set oyunu oynanırken rakibi çözecek organizasyonu gerçekleştiremediler.
Kırmızı-kara'lar ligde orta sahayı en hızlı geçen, aynı zamanda ligin kanatlardan ceza sahasına en çok top getiren takımı unvanını boşuna almadığını daha ilk yarıda gösterdi.
Attıkları gol ve kaçırdıkları pozisyonların hepsinde şablon aynıydı. Maçın açılış golünde 'o topa vurdurulur mu' diyerek G.Saray stoperlerine yüklenmek haksızlık olur. Çünkü Eboue, pozisyonun üç hamle öncesinde topa gitmeyerek veya isteksiz giderek tehlikeyi yaratan adamdı.
EN KÖTÜ PERFORMANS
İlk yarı itibariyle G.Saray 8 haftanın en kötü performansını sergiledi. İkinci yarıya G.Saray maça başlaması gerektiği gibi çıktı. Hırslı, istekli ve baskılı. Bunda etken faktörün ileri ikilide Umut-Elmander'e dönülmesi olduğunu düşünüyorum. 8 hafta gösterdi ki, G.Saray'ın ideal ikilisi de budur. Burak Yılmaz'ın hiç yapmadığı partnerine pozisyon yaratan koşuları Umut, mükemmele yakın yaptı (bkz 2. gol öncesi).
Orta sahadan hücuma top taşıyan Hamit Altıntop'u, Nordin Amrabat'ı, Felipe Melo'yu ve Emre Çolak'ı rahatlatan da buydu, öndeki hareketlilik! Fakat G.Birliği'nin ilk golünde olduğu gibi maçı 2-2'ye getiren golden önce bu kez Emre'nin faulü, izleyenlere 'Ankara'lılar golü duran topun dışında atavmaz' dedirtmişken, gereksizdi! G.Saray'ın zor deplasmanda geri dönüş yapmışken kazanamaması bu detaylarda gizliydi.