Beş yüz kırk beş gün

13 Ağustos 2016…

Mete Kalkavan’a derbi görevi verilen son maç.

Süper Kupa’da Galatasaray, Beşiktaş’ı penaltılarla 4-1 yenerek kupayı müzesine götürmüştü.

O tarihten bu yana Mete Kalkavan hiçbir derbi maçta görevlendirilmedi.

Tam 545 gün…

Oysa o tarihe kadar 244 günde 4 derbi maçı onundu.

2015-2016 sezonunda Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray arasında oynanan 6 derbinin 3’ü ona verilmişti.

Bir sezonda üç lig derbisi, bir Türkiye Kupası finali, bir de Süper Kupa (her ikisi de derbiydi) görevi verilen bir hakem, neden sonrasında İstanbul’un düşük ölçülü derbisi (Başakşehir’in İstanbullu diğer takımlarla maçları) dışında maç alamaz?

Kendinizi onun yerine koyun. Değerli hisseder misiniz? Dengeniz bozulmaz mı? Ben o maçları nasıl aldım, şimdi niye almıyorum diye sorgulamaz mısınız?

Hakemlerden çok onların psikolojilerini bozan, kendilerini sorgulatan, aralarında rekabetten öte uçurumlar açan bu atama garipliklerini sorgulamak lazım!

Bir bitirsek güzel olacak

- TV haberlerinde takımların sadece bir sonraki maç oynayacakları karşılaşmanın on biri hakkında bilgi vermeyi.

- Başka bir ülkenin lig maçını yorumlarken Türkiye futbolu üzerine ahkam kesmeyi.

- Teknik direktörlerin tüm hafta çalışıp takımının ortaya koyduğu performansı bir futbolcu üzerinden değerlendirmeyi.

- Bütün futbol kararlarını/yargılarını sosyal medyadaki yankının büyüklüğüne ve şiddetine göre vermeyi.

- Futbol magazin haberlerinin sadece dedikodu yapmaktan ibaret olduğunu sanmayı.

Tartışmayı bir telefon bitirir

Şenol Güneş ile Ümit Özat karşılaşmaları, beyaz çizgilerin içinden çok dışındaki atışmaları ile ilgi çekmeye başladı.

Şenol Güneş Ümit Özat’ın cüssesini espri konusu yaptı. Ümit Özat, “Daha da elini öpmem” karşılığı verdi. Sonra her maç “Çiçek Abbas” atışmasına döndü.

Bir gazetecinin çıkıp sadece tek konuşan Ümit Özat’mış gibi onun saha kenarında konuşulanları aktarmasına ‘dedikodu’ demesi bu tartışmayı bitirmez. Tartışmayı bitirecek olan bir büyük olarak Şenol Güneş’in eski öğrencisini arayıp gönlünü almasıdır. Her ne kadar izleyenler bitmesini istemese de…

Neymiş, koşmak önemliymiş

Bir gazete haberi:

“Fatih Terim Gomis’ten her maç en az 10 bin metre koşmasını istedi.” “Koşu nedir ya?!” diyen kitle. Duydunuz mu Fatih Terim’in bu isteğini?  Demek ki neymiş? Futbolda koşmak önemliymiş. Tersini savunanlar ses çıkarmadığına göre konu anlaşılmıştır!!!

Fernando dönmeden olmaz

Fatih Terim, Tudor’dan eksikleri olan bir kadro aldı. Ndiaye’nin gitmesi ile bu eksiklik daha da derinleşti.

Kadro mükemmel, Tudor hoca değil görüşünde olanlar şimdi burdan nasıl döneceklerini düşünüyor.

Fatih Terim de bahane üretmeyi sevmediğinden bu kadrodan maksimum ne alabilir onun arayışı içerisinde bunu dile getirmiyor.

Ancak Fernando iyileşip dönmeden; Selçuk İnan, Tolga Ciğerci, Ryan Donk üçlüsünden aynı performansı beklemek haksızlık olur.

Galatasaray sağlık ekibi ne yapıp edip Fernando Reges’i bir an evvel takıma döndürmeli.

Frikikten gol kuraklığı

Bayılırım frikikten direkt atılan goller izlemeye. Kim bayılmaz ki? Bu sezon Avrupa’nın bu konuda en iyisi Lyon. Attıkları 5 golün altında Nabil Fekir imzası var. Yaz transferinin flaş ismi Neymar da 3 gol attı. Ligimizde ise frikikten direkt en fazla gol atan Torje, Türkiye’den ayrıldı (2). Geçen sezon kulüp başına 1.89 ile tamamlanmışken, 14 haftada işler değişmezse bu rakamı yakalamak imkansız. Fenomen frikikçilerin azalması futbolun en haz veren gol çeşidini kuraklaştırıyor. Sergen Yalçın, Oğuz Çetin, Hagi, Hami Mandıralı, Alex, Okocha… Gözler onları arıyor. İşte liglerde kulüp başına frikikten direkt gol sayıları:

Spor Toto Süper Lig 0.5… La Liga 0.75… Serie A 1.05… Bundesliga 0.56… Fransa 1.0… Premier League 0.55.