Akıllı asist

Trabzonspor, Kocaelispor maçıyla sezona başlamıştı ve o mücadele de dünkünün kopyası gibiydi. O zaman da beraberliğe yakın geçen 90 dakikanın sonunda Trabzonspor kazanmıştı. Dün Kocaelispor kaybetti...

Ama 3 puanı alamasa da saygıyı hak etti. Özellikle Tayfur Bingöl ve Ahmet Oğuz'un takım mücadelesine ruh katan, savaşçı karakterlerini alkışlıyorum. Tayfur Bingöl, Beşiktaş'ta tutunamasa da bunun kalite sorunundan kaynaklandığını düşünmüyorum.

İkisi de 33 yaşında ve artık daha üst düzey oynama fırsatları ellerinden kaçıyor; ama buna rağmen motivasyonlarını hiç kaybetmeden, takımları için canlarını dişlerine takarak oynuyorlar. Dün de böyleydiler.

İki takımın zaman zaman gelgitler yaşadığı, bazen savunmaya bazen hücuma ağırlık verdikleri bir 90 dakika izledik. Dün bir kez daha gördük ki Saviç'siz Trabzonspor, savunma takımı değil. Savunurken çok fazla hata yapıyorlar.

Kocaelispor'un bunları değerlendirememesi Trabzonspor'un şansıydı. Savunmadan çıkarken ve hücuma geçişte de çok fazla yanlış tercih ve pas yaptılar. Trabzonspor'un en büyük ikinci eksiği ise sahadaki alfa karakterli oyuncu azlığı.

Savunmada Batagov, hücumda ise biraz olsun Onuachu'nun yokluğunda Zubkov bu eksikliği kapatıyor. Ama orta sahada Hamsik veya Bakasetas tarzı bir oyuncuya şiddetle ihtiyaç var. Trabzonspor'un ilk yarıda rakip kaleye 2'si isabetli 7 şutu vardı.

İkinci yarıda ise biri isabetli sadece 2 şut atabildiler. Buna rağmen maçı kazanmış olmaları tamamen Muçi'nin özel yeteneğiyle ilgili. Ama bu gole giden pozisyonda Nwakaeme'nin katkısını da teslim etmek gerekir.

Yetenekli oyuncu her zaman oynayarak değil, bazen de oynamayarak katkı sağlar. Dün Nwakaeme o topu tutup sürmeye kalkışsaydı Kocaeli savunması yerleşecek ve muhtemelen gol olmayacaktı. Ama rakip kaleye daha kolay ilerleyeceğini düşündüğü Muçi'ye bıraktı ve o tercih golü getirdi.

Onuachu'nun yokluğunda alınan bu 3 puan, Trabzonspor'un kötü günlerden kurtulup çıkış yakalaması için önemli bir adım oldu.