Zümrüd-ü Anka gelse...

İsmail Kartal, Antalya deplasmanında takımın başındaydı 1 puan aldı. Sonra Kadıköy'de Altay'a karşı zar zor alınan 2-1'lik galibiyetin ardından düzenlediği basın toplantısında, "Biz şampiyon olacağız" dedi. Ben de elime kalem kağıdı alıp, hesap yaptım, bir türlü işin içinden çıkamadım. Ama belli ki İsmail Hoca'nın matematiği benden iyi! Ama psikolojik ve sosyolojik açıdan sorun var. Zirveye oynayacak takım olabilmek için kendi sahanda sonlardakine karşı değil, Sivas gibi zor deplasmanlarda kazanmak gerekir. Ha yine şampiyonluktan söz edemezsin ama en azından hayal tacirliği değil, umut havarisi olabilirsin.

Gelelim şimdi dünkü maça. İki takımın da eksiği çoktu. Ama Fenerbahçe'de olanlarla olmayanları yan yana koyduğunda aralarında çok fazla kalite farkı olduğunu söylemek mümkün değil. Bu açıdan Fenerbahçe'de "Eksiklik olduğu" şeklindeki bir bahaneyi asla kabul etmem. Zira Sivas'ın çok daha önemli oyuncuları yoktu.

Bu şartlarda maç başladığında Fenerbahçe'nin sahaya iyi bir mücadele koyduğunu, özverili ve disiplinli bir takım görüntüsünde olduğunu söylemeliyim. Ama bu saman alevi gibi her geçen dakika azaldı ve ilk yarıda söndü. İkinci yarıda Sivas soğuğunda alev alev yanan bir Sivasspor, bunun karşısında kalesini korumak için aciz durumlara düşen bir Fenerbahçe vardı.

Öyle ki, maçın 50 ile 70. dakikaları arasındaki 20 dakikalık periyotta Sivasspor'un 4 yüzde yüzlük pozisyonu ve 2 direkten dönen topu var. Zaten devamında da gol geldi.

Evet golde Berke'nin hatası olduğunu söylemek mümkün. Üzerinden aşan topu en azından kornere tokatlamalıydı ama o dakikaya kadar ve o dakikadan sonra o kadar çok kurtarış yaptı ki kaybedilen puanlardan en az sorumlu tutulacak Berke'dir. İkinci yarıda Sivas şanslı olsaydı maçı rahatlıkla kazanabilirdi.

Fenerbahçe'nin gol umudu diye sahada dolaşan Serdar ile Berisha'nın ikisinden bir santrfor çıkmaz. Serdar Dursun, İsmail Kartal'ın yanında dursun daha iyi.

Evet Fenerbahçe savunmada da çok pozisyon veriyor ama merkez defans oyuncuları Kim Min Jae, Serdar Aziz, Szalai'nin burada ne kadar sorumluluk sahibi olduğunu tespit etmek mümkün değil. Çünkü takımda bir sistem, bir disiplin ve kimin ne yaptığı belli değil. O yüzden Kim Min Jae, her topa gövdesini siper ettiği için kahraman gibi görünüyor. Ama hiç kimse bu dağınıklık nedir, 'Kim, kimin işini yapıyor ya da yapmıyor?' diye sormuyor. Bu tablonun en veciz örneği Serdar Dursun ile Sangare'nin çarpışmasıdır. Biri stoper, diğeri forvet...

Uzun lafın kısası tablo şu: Bu Fenerbahçe'yi değil Kartal, Zümrüd-ü Anka gelse adam edemez.