Yazık oldu

Fenerbahçe'de ismini koyamadığım bir yorgunluk var. İhtiyar bir ruh belki… Belki de usanmışlık, bezginlik, heyecansızlık… Sebebini bilmiyorum. Ama şunu görüyorum ki sözünü ettiğim ruh hali bütün hücrelerine sinmiş camianın. Baştan sona kuşatmış, yıpratmış, tükenmişlik sendromuna sokmuş… Kutup gecesi gibi, daha kaç ay sürecek belli değil.
Belki de eskimiş yüzlerin değişmesinin zamanı geldi… Yeni kahramanlara, yeni heyecanlara, yeni ufuklara ihtiyaç var…  
Fenerbahçe taraftarının ben hiç böyle takımını terk ettiğini görmemiştim. Ligden kopmuş, şampiyonluk şansını yitirmiş, tek tutunacak dalı kupa kalmış bir Fenerbahçe'nin taraftarının sahiplenme duygusu bu değildir. Tribündeki taraftar sayısı 10 bin bile değil. Üstelik yönetim biletleri 30 TL'ye indirmiş. O zaman sebep ekonomik de değil. Başka bir şey var, bambaşka bir şey var belki… Aramalı, bulmalı, çözmeli…
Başakşehir sistem takımı, Fenerbahçe ise her zaman coşkuların takımı olmuştur. Arkasında taraftarı yoksa, 12. adamın ruhu sahaya sirayet etmiyorsa dünkü görüntüsünden daha iyisi olmaz. Advocaat, "Biz taraftarlarımızın tribünleri doldurduğu bütün maçları kazandık" derken bunu kast ediyor. Dikkat edin, Fenerbahçe bu sezon rakip sahada da olsa tribünlerin dolduğu maçları kaybetmedi. Kendi taraftarı olmasa da dolu tribünler, yıldız oyuncuların ruhunu diri tutmak için en önemli ilaçtır.
Bütün bunları neden anlattım biliyor musunuz? Yukarıda sözünü ettiğim tabloyu Volkan Demirel'in yediği golde gördüm de ondan. Emre Belözoğlu'nun öylesine vurduğu şutta, Volkan'ın topu içeri almasının nedeni işte bu ruh halidir. Oysa Volkan ne zor deplasmanlarda, ne büyük maçlarda bu şutların krallarını çıkartan bir kalecidir. Ama dün o da golü yiyene 'Yorgun ruh' figürüydü.
Sonra ikinci yarıda kafası kesilmiş tavuğun son demlerindeki debelenmesi gibi bir çırpınış gördük. Gol de geldi ancak bunu koruyamayacakları çok belliydi. Abdullah Avcı kenarda yaptığı hamlelerle hocalık dersi verirken, Advocaat golü yiyene kadar seyretti. Yine de bu sene kupada Fener'i terk etmeyen şans melekleri yanındaydı, hiç kimsenin topa vuramadığı için golle sonuçlanan bir atak izledik.
Sonra uzatmalar ve penaltılarla heyecanlanan maç. Kim kaybetse yazık olurdu. Yazık oldu.