Fenerbahçe'yi ayakta alkışlıyorum

Kırmızı karttan önce de sonra da Fenerbahçe'nin temposu hiç düşmedi. Son yıllarda bu kadar tempolu bir maçı özellikle Fenerbahçe açısından izlememiştim.

Bunda da en büyük pay Samuel ve Szalai'ye aitti. Çünkü iki yönlü oynadılar. Hem savunmada işlerini yapmaya çalışırken aynı zamanda hücuma da destek oldular. Crespo da orta alanda iki kişilik oynadı.

Takımın temposunda taraftar da itici güçtü. Tabii ki sahaya bir şeyler atmadan destekleyenler için bunu söylüyorum. Katıksız destek verildiğinde sayıca eksik bile olsanız, azminiz eksilmez. Trabzonspor gibi yüksek tempolu oynayan bir takıma bile 10 kişi kafa tutarsınız.

Şimdi gelelim İrfan Can'ın kırmızı kartına... Zorbay Küçük direkt kendisi vermedi. VAR'dan çağrılınca kartını çıkardı. Burada bazı kritik noktalar var. İşin içinde futbolculuğun yanı sıra insan psikolojisi de var. Öncelikle hakem VAR'a giderken İrfan ve Mert Hakan'ın adeta tehdit edercesine konuşma tarzları kesinlikle sağlıklı değil. Kenarda bu yanlışa İsmail Kartal ve Ozan da katıldı. Hakeme veya herhangi birine böyle davranırsanız, ters tepme ihtimali yüksektir. Hakemi o ekrana bağıra çağıra yollarsanız, büyük ihtimalle kırmızıyı görürsünüz.

Çünkü ters tepme ihtimali yüksektir. Devre sonunda taraftarın hakeme saldırmaya çalışması ise TFF tarafından başka bir yaptırımla karşılanacak. Ayrıca sahaya atılan yabancı cisimlerin faturası da yüksek gelecek. Bu tarz hareketler olmuyor!

İkinci yarıda da Fenerbahçe, eksik olmasına rağmen elinden geleni yaptı. Beraberliği de buldular. Tabii böyle bir durumda insanın aklına da bazı sorular geliyor, "11 kişiyle yapamadıklarınızı 10 kişiyle nasıl yapıyorsunuz?" gibi... Nwakaeme'nin direkten dönen şutu ise Fenerbahçe adına büyük şanstı.

Sonuç olarak iki takımı da alkışlıyorum ama 10 kişiyle ayakta kalan Fenerbahçe'yi ayakta alkışlıyorum. Kim Min Jae için de bir şeyler söylemek gerekiyor. O kadar kritik hamleler yaptı ki, özellikle son bölümde adeta bütün yükü sırtladı.