Çıkmaz sokak!

Bu maçta hiçbir futbolcunun ismini zikretmeyeceğim, çünkü kalemime yazık olur. 

Fenerbahçe toplama araba gibi. Parçalar tek tek kaliteli olsa da bütünde problem var. Uyumsuzluk futbol ahengine de olumsuz etki ediyor. İç sahada taraftarın desteği ve coşkusuyla bir orkestra ahengi nispeten sağlansa da deplasmanlarda 12. adamın yokluğunda en çok sırıtan eksiklik olarak o yıldızlar göze batıyor. 

Dick Advocaat, "Kadromuz yetersiz ve oyuncu dağılımı düzensiz" serzenişinde haklı. Ama "Bazı oyuncularım Fenerbahçe'de oynayacak kalitede değil" diye onları değersizleştirdikten sonra, yine onlardan medet umacak duruma gelmesi de dram. 

Fenerbahçe'nin, ligin son sırasında olduğu dönemde Adanaspor'a deplasmanda yenilmesi, yine aynı pozisyondaki Kayseri'ye karşı rezil bir futbolla boyun eğmesi başka türlü izah edilemez. 

Futbol dünyasında gördüğüm çok önemli bir gerçek daha var. Teknik direktörler 70 yaşında olsalar da her zaman işler iyi gittiğinde, kerameti kendilerinde görme gibi bir yanılgıya düşüyorlar. Bu yüzden de gereksiz arayışlara girip, maceralı sulara dalıp, sonra da boğulmamak için tutunacak yosun arıyorlar. 

Fenerbahçe dün emekli futbolcu görüntüsü verenlerle Kayserispor karşısına, sırat köprüsünde çıktı. Kaybedilecek her puanın Cehennem her kazancın Cennet ortamı anlamına geldiği bu ligde, 'dönülmez akşamın ufkunda' bir görüntü var Fenerbahçe'de. Birkaç iyi adamla çırpınan, çaresizlik görüntüsü koskoca Fenerbahçe'ye yakışmıyor. 

Özellikle son 2 yıldır yap-boz mantığıyla yapılan hamleler, Fenerbahçe'yi ekonomik ve sportif olarak iflasa sürüklüyor. Ayağa kalkmak için önce yeniden yapılanmaya, sonra da yeni bir ruhla, sportif başarıya ve bunun paralelinde ekonomik girdileri artırmaya ihtiyaç var. Ama bu eski parçalardan, eski ruhtan ve eski zihniyetten yeni bir inşaa meydana getirmek imkansız gibi duruyor. Üstelik bu müteahhitle, bu ustayla çok daha zor. Camianın umutlarını da kaybetmek üzere olduğunu hissediyorum. 

F.Bahçeli milyonların şu anda benimle aynı ruh halini paylaştığını biliyorum. Belki de umutsuzluğumuz en büyük nedeni yıpranmışlık ve eskimişlik. Bu sokak çıkmaz. Artık birilerinin de aynaya bakma zamanı gelmiştir her halde.