Kazanç değil kayıp

Bu sezonun en ciddi deplasmanlarından biri Adana deplasmanı... Hocasından, oyuncu kalitesine kadar şu an bulundukları yeri sonuna kadar hak ediyorlar.

Ne oynayacakları, nasıl oynayacakları maç öncesinden de belli, bir tarzları var!

Ama Galatasaray için en azından sistem konusunda aynı şeyi söylemek mümkün değil. Ligin 7. haftasında zirvedeler, mücadele ediyorlar, kaliteli ayakları var ama henüz "Şöyle bir oyun sistemi var" diyeceğimiz bir takım yok ortada.

Topun 3. bölgeye taşınması konusundaki sıkıntıya bu saatten sonra oyuncu kalitesiyle açıklanamaz, Okan Hoca'nın öyle bir lüksü yok!

Dün zaman zaman ön alan baskısı yapan, ama genellikle Onyekuru, Yusuf gibi kanatlardaki iki ismi defans arkasına sarkmayı planlayan bir takım karşısında özellikle ilk yarı bekleneni yapamadılar. Adana'nın oyun kurgusunun verdiği tüm imkanlara rağmen.

Okan Hoca, ikinci yarı, Gomis'i alıp, Mata'nın yaratıcılığından ve Mertens'in golcü özelliklerinden yararlanmak istedi. Rakibin 10 kişi kaldığı pozisyonda Mata başrol oynarken, Oliveira'lı Seferoviç'li hamleler ilerideki sıkıntıyı çözmeye yönelik son kozlar olarak sahaya yansıdı.

Yazının başında ifade ettiğimiz sistem eksikliği, değişikliklerden sonra daha net görüldü. Sahada yetenekleri tartışılmayacak yeni bir oyuncu topluluğu vardı ama maçı kazandıracak yeni bir oyun anlayışı yoktu.

Üstelik yarım saat boyunca 10 kişi oynayan Adana, tamamen Assombalonga'nın defans arkasına yapacağı koşulara bel bağlamış, Galatasaray'a geniş oyun alanları bırakmıştı.

Bu alanlar sayesinde bulunan pozisyonlar cömertçe harcanınca Sarı Kırmızılılar, çekinerek gittikleri Adana deplasmanından 1 puanla dönmenin üzüntüsünü yaşadı.

Dünün iyilerini yazmadan, sözlerimi bitirmek istemedim... Boey, Midtsjö, Torreira, Galatasaray adına iyi isimlerdi, Adana'da ise Onyekuru, Belhanda maç öncesi algı operasyonları yapanları utandıracak bir performans sergiledi.