Parayı yürek alır

 Sanki öbür 25 dakikalar kolay geçecekmiş gibi
“İlk 25 dakikayı atlatalım da” diye başlayan cümlelerle yolcu ettiler çocukları İngiltere’ye.
Ota bota, Ha! Hu! Diye kuru gürültü yapan bir kalabalığın önüne çıktı topçular.
Gecenin sloganı
Parayı “Yürek” alırdı.
Dişe diş, kora kor
Artık ne Arsene Wenger’in ustalığı
Ne de Bilic’in çatal yürek civan oluşu kalmıştı.
Parola ‘Gez-göz-arpacık’tı.
Ve hakikaten ‘Yürek alırdı parayı!’
Manş Denizi’ni
Uçakla, gemiyle geçip
İngiltere’ye dökülen binlerce taraftarın
Hatırı vardı sahanın tam göbeğinde
Kalbinin tam orta yerinde olanları saymıyorum bile.
Kronik hastalıklarımız nüksetmezse
Oynuyorken gol yemek gibi mesela…
Ya da maç bitiyorken gol yemek gibi…
Her şey çok farklı olabilirdi.
Üzülüyorsam namerdim
Bu işin kitabında yenilmek de vardır.
Ne hevesle çıktığımız maçlar, kursağımızda kalmamış mıdır ki..
Üzüldüğüm
Yakaladığımız bu Arsenal’i evire çevire yenemediğimizdir.
Üzüldüğüm umut dolu gittiğimiz İngiltere’ye
Bir orta saha oyuncusu transfer edip götüremememizdir.
Ve üzüldüğüm
Alacağımız Şampiyonlar Ligi katılma bedelinin hepsinin Galatasaray’a gidecek olmasıdır.
Lafı fazla uzatmaya gerek yok.
Elin oğlu yakaladığı pozisyonları gole çeviriyor.
Biz ise gerekli olan yerlere adam alamadığımızdan sukutu hayale uğruyoruz.
Bütün topçuların yüreklerine teşekkür ediyorum.