Kuzguncuk sahilindeki kefaller!

Alamanaları,

Kotraları,

Motorları,

Ve yatlarıyla,

Beşiktaşlı şampiyon futbolcuları taşıyan,

Lüks tekneyi karşılamak için

Beykoz açıklarında birikip,

Tarihe ‘Beşiktaş Donanması’ olarak düşecek,

O sahneyi oluşturan,

O gün oracıkta kim varsa,

Kuvvetli gurur, şairane bir özgüven yaşıyordu.

Kime sorsan,

‘Önümüzdeki 5 sene için lige ambargo koyarız’ derdi.

Araya bir de

Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek fi nal sıkıştırırdı.

Özgüven patlamasıydı bu.

İyiydi de,

Biz de araya sıkıştırdıklarının arasına sıkıştırıyorduk,

‘Avrupa Şampiyonu olan Galatasaray,

Pazarlama hatalarından dolayı gümledi.

Aman ha!’ diye.

Lakin biz bunları derken,

Hesapta arşa ulaşmış ‘Ben bilirimciler.’

Ben bilirimcilerin uzantıları,

Ben bilirimcilerin uzantılarının şaklabanları,

Ve şaklabanların ahde vefa bilmezleri.

O muhteşem geçiş sırasında,

Kuzguncuk sahilinde,

Atılan ekmek içlerini yemeye çalışan kefallere gülücük dağıtıyorlardı.

???

Sayılı gün geçti.

İlk önce tekneden Gomez ve

Sosa indi.

‘Verimli ve olgunlaşmış iskeleti bozmayın’ dedik.

Iııh…

Gittiler.

Ya da gönderildiler!

Yerlerine gelen Aboubakar ve

Talisca başarılı olunca,

Gomez’le Sosa’nın niye gittiğini sorgulayamadık bile.

Sarhoşluğun hepsi aynı.

Ha alkol sarhoşluğu ha zafer.

İkisinde de görmen gerekeni göremiyorsun.

Ayık kalıp, sana yol gösterenleri de elinin tersiyle itip,

‘Çekil yolumdan’ diyorsun!

Eee haliyle,

İki sene üst üsteden sonra,

Yürüyerek şampiyon olacağın bir senede,

O da zorla dördüncü olabiliyorsun.

Hem de o sezonun başında, Şampiyonlar

Ligi grubundan namağlup çıktığın halde.

O kısımda da sarhoşluk baki ha!

Yoksa ilk defa çıktığın gruplardan,

İnanılmaz prestijli Bayern maçı öncesi,

Cenk Tosun’un satılması neyle açıklanabilir ki?

Sakın 22 milyon Pound falan demeyin bana.

O paranın yarısı Love’la, Larin’e gitti zira.

Aman ha!

Sonra,

Sonrası Cruyff demiş ya zamanında,

“Futbol basit bir oyundur,

Zor olan onu basit oynamaktır.”

Öyle işte!!!

???

Sonra Şenol Güneş’in istedikleriyle,

İstemedikleri arasında,

Yorum, menajer, kulis ve kefalet kavramları geçerli not oynadı.

İstedikleri gelmiyor,

İstemedikleri gitmiyordu Şenol Güneş’in.

Haliyle takım içinde otorite boşluğu doğmuş,

Bu sonuçlara da etki etmeye başlamıştı.

Fısıltı gazeteleri yok satıyor,

Kimin eli kemin cebinde belli olmuyordu.

33’lük plaktan çıkan cızırtı yüzünden,

Yarin sesini duyamıyorduk.

Hele ekran görüntüsü bozulsaydı da,

Negredo canlı yayında havalimanında,

Terk-i diyar ederken,

Ekranın diğer yarısında konuşulanları duymasaydık.

Çarpıcı bir medcezir olayı arıyorsanız,

Negredo’nun gidişine bakmanız yeterli olacaktır.

Uzun etmeye,

Ve uzağa gitmeye gerek yok.

Love’la, Larin’e verilen parayı,

Babel, Pepe, Negredo’nun cebine koysaydık,

Oturduğumuz yerden şampiyon olurduk.

Ha!

Bir de fi skosçular çenelerini tutabilseydi eğer.

Kabul edelim ki süreç iyi yönetilmedi,

Planlamada ve kadro seçiminde yanlışlar yapıldı.

En basitinden bir Burak Yılmaz konusu bile,

Dünyada eşi benzeri görülmemiş bir mantıkla,

Şeref Bey’in tribünlerine bırakılıverdi.

Sonra da biz Vagner Love’u 30 bavulla havalimanında gördük.

Adam bavulla götürdü iyi mi!

Bir hiç uğruna ne kadar gereksiz polemiklerle uğraşıyoruz, görüyorsunuz değil mi?

Demek ki neymiş,

Futbol iyi futbolcularla oynanırmış.

Öyle.

“Burası Beşiktaş, her gidenin yeri dolar” tarzı hamasi yaklaşımlar,

Tabiatın bile gücüne gider.

Sanal alem, sosyal ağ doğru kullanılırsa ciddi bir güç ama

Oradan da kulüp yönetilemeyeceği aşikar.

Adı üstünde ‘Sanal alem.’

Kimin ne olduğu belli değil, değil mi?

Velhasıl.

Teknelerin Beykoz’da birikmesine sebep durum ile

Gomez’in gitmesine yol veren mantık arasındaki çizgiyi sürdürülebilir ve sorgulanabilir bir halle tutabilseydik eğer……