Kızılderili taktiği

Pazar günü Özgür Sancar kardeşimin televizyonda yaptığı programı izliyorum.
G.Saray yöneticisi Şükrü Ergün ile röportaj yapılmış.
O gösteriliyor.
Sayın Ergün Federasyonu ağır bir şekilde eleştirip, “Önümüz kesiliyor” diye feryat etmekte.
Hakikaten enteresan bir durum vallahi.
Gören de sanır ki;
Bir maçta aleyhlerine 2 penaltı birden çalınmış…
Başka bir maçın ortasında adamın teki iki topla oynayıp atacakları golü engellemiş…
Sezon boyunca 1 penaltıyı ancak atabilmişler…
Bir maçta aleyhlerine 5 kırmızı kart birden çıkmış…
Falan da filan!
Pes doğrusu.
Aslında ve iyi ki konu bu değil şimdilik.
Konu şu:
Üç hafta evvel F.Bahçe aynı mantıktan yola çıkarak yürüyüşler düzenledi.
Adalet istedi.
Ben de bu köşeden o yürüyüş üstüne bir ton yazı yazdım.
“Alacağına kartal, vereceğine akbaba olma” dedim.
Trabzon neredeyse Sadri Şener’den bu yana bağırıyor.
Federasyonu suçluyor, “Kupamı isterim” diyor.
Onlar da bir sürü yürüyüş düzenledi.
Keza Beşiktaş da son 3 haftadır hakem hatalarından bayağı bir dertli.
Yönetici ve teknik ekip, son 2 haftadır ve bence haklı olarak isyanlarda.
Hatta Beşiktaş taraftarı da Donk vakasından sonra federasyona yürümüştü.
F.Bahçe’nin teyakkuzda…
Beşiktaş’ın isyanlarda…
Trabzon’un kupa krizinde olması…
Sayın Şükrü Ergün’ün dikkatini çekmiş olmalı ki…
“Bu çorbada ben niye yokum” durumuna düşmüş…
Kamuoyuna göre Sayın Ergün haklı gibi.
Herkes bağırıyorsa o da bağırmalı.
Ağlamayana mama yok sonuçta.
Lakin!
Sayın Ergün’ün bilinçaltındaki gerçek çok başka diye düşünüyorum.
Drogba-Mancini krizinin ayyuka çıkması…
Takım içi huzursuzluğun iyice belirginleşmesi…
F.Bahçe ile puan farkının iyice açılması…
Bütün okları yönetim kuruluna çevirdiğinden…
Birilerinin çıkıp dikkatleri başka yere çekmesi gerekiyordu…
Eski bir Kızılderili taktiğini modernize edip, uygulamakta Sayın Ergün.
Ama bilsin ki kimse yemiyor.
 
 
Bulutun rahmeti
Gelelim federasyona!
Beşiktaş
F.Bahçe
G.Saray
Trabzon
Kulüpler Birliği
Ve İlhan Cavcav
Hepsi de adalet istiyor.
Adaletin bir tek kendilerine işlemediğini haykırıyorlar.
Taraftarlarına ve kitlelerine umut pompalıyorlar.
Böyle yaparak kötülemeye çalıştıkları federasyonu
Farkında olmadan
Kendi kendilerine meşru kılıyorlar.
Anlayacağınız tam fıkralık.
Öndeki memnun değil.
Yandaki memnun değil.
Alttaki memnun değil.
İyi de birader birileri memnun olacak ki
Federasyonun birilerini kayırdığı belli olsun.
Iıı ıhh
Kimsenin memnun olmadığı bir yerde
İnsanların şikayet ettiği kayırma işlemi
Taraf olma hali
Ve birilerinin
Birilerinin önünü kesme senaryosu
Nasıl inandırıcı olarak dikte edilebilir ki?
Bu durumda federasyon
“Hadi işine” dese yeridir gayri.
Sahi bu durumda
Gün kimin hesabına tutar akşamı?
Tahmin edeniniz var mı?
Ve kim beslenir rahmetinden bulutun?
 
Hababam Sınıfı
Nasıl bir algıysa
Niyeyse
Hababam Sınıfı deyince aklıma hep
Kemal Sunal düşer.
Kemal Sunal deyince de Hababam’da mükemmel canlandırdığı
İnek Şaban.
İnek Şaban deyince de aklıma
Rahmetli Şaban Kartal düşer.
Pekiii Şaban Kartal kimdir?
Uzun kıvırcık saçlarıyla 70’li yılların sonuna kadar Beşiktaş’ta oynamış futbolcudur. Ve sol açıktır.
Şimdi diyeceksiniz ki bütün bunlar ne alaka?
Anlatayım:
Kemal Sunal, “İnek Şaban” tiplemesiyle ünleniyor o yıllarda.
Daha sonra ve ayrıca “Gol kralı” diye bir film yapıyor.
O filmde de Sait diye bir Beşiktaşlı futbolcuyu canlandırıyor.
Eğer o filmi dikkatle izlediyseniz
Çekimlerin İnönü Stadı’nda yapıldığını göreceksiniz.
Tribünler tıklım tıklımdır.
Ve “Kapalı”  yalnızca Beşiktaş’ındır.
O gün çekimleri yapılan filmde
Sait’in golleriyle Fener’i 6-0 yeniyoruz.
Buraya kadar hâlâ bir bağlantı kuramadınız değil mi?
O zaman sıkı durun şimdi.
O gün çekimlerden sonra oynanan maçta
Beşiktaş, F.Bahçe’yi 1-0 yeniyor.
Ve golü bizim sol açık Şaban atıyor.
İşte Hababam’daki İnek Şaban ile
Gol Kralı’ndaki Sait’in birleşmesinden doğan algıdır Şaban.
Ve o gol ne hikmetse hep Kemal Sunal’ı hatırlatır bana.
Maçın da filmin de hikâyesi müthiştir.
Ve hâlâ gözümün önündedir.
İşte o yüzden cümlelerin içinde ne zaman Hababam geçse
O maç gelir gözümün önüne.
Geçtiğimiz Pazar günü de Fenerli futbolcuları Hababam’a ithafen
“Tek ayak” üzerinde görünce
Ne yalan söyleyeyim içim kıpır kıpır oldu.
Ve Şaban düştü aklıma.