İçimize ata ata…

Karabük şehrini çok sıcak bulmamla beraber
Yolları hep netameli gelmiştir bana
Güzergahında hep aksilikler ve kazalar yaşamışımdır.
Bunun yanı sıra Karabük Üniversitesi’nde verdiğimiz muhteşem panel
Bahçesindeki ağaçta yaşayan ismim
Karabük taraftarının misafirperverliği
Gönlümdeki kışı hep bahara çevirmişti.
Dün de havadaki kasveti ciğerlerime kadar hissetmiştim.
Karabük orta sahasının çok koştuğunu bilmemle beraber
“Başkalarının” bunu bilmemesine de hayli şaşırmıştım.
Üstüne
Bütün Beşiktaşlı futbolculara bire bir
Yağlı güreş misali
Her pozisyonda yakın temas, el ense çekilmesi
Ve buna ne hikmetse çare bulunamaması
Oğuzhan’ın sakatlanmasına
Koskoca ilk yarının da heba olmasına sebep olmuştu.
Yolda arabayla giderken lastik patlarsa ne yaparsınız.
Arabayı kenara çekip, stepneyi devreye sokarsınız .
Stepne varken lastiği yamamaya çalışmazsınız yani.
Atiba yamana yamana darmadağın oldu.
Stepne ta 60. dakikada geldi aklına Bilic’in.
Hoş!
Stepne de arabaya uyum sağlayamadı ya, neyse…
Yine heyecanlanmıştık
Yine bir eşik maçıydı
Ve yine o eşikten atlayamadık.
Zayıf takımlara karşı alınan galibiyetlerle heyecan pompalanıyor camiaya
Hiç kimse ‘G.Saray bu kadar kötü olmaza, sen bu merdivenleri çıkamazdım’ demiyor.
Yanlış oyuncu seçimleri
Ve yanlış transfer politikası bize bıyık altından gülerken
Bir gün stadın açılış tarihi
Bir gün voleybol maçımızın finali
Başka bir gün de Mustafa kardeşimin
Helal terli kanlı forması önümüze koyuluyor.
Futbolcu kardeşlerimize tek bir kelamım olamaz.
Sonuna kadar didiniyor ve çabalıyorlar.
Buraya kadar geldiysek, onların hırsı sayesindedir
Kendilerine teşekkür ederiz.
Gerçek hep saklanıyor ve umut vadediliyor
Bizim üzüntümüz bunadır.
Ve içimize ata ata ömrümüz tükeniyor.
Haberiniz ola…