Bu 1-0'lar neye alamet!

Konyaspor seyircisinin düşman olarak algıladığı ender takımlardan biriyiz her halde. Stat yaparlar, açılış maçını Beşiktaş’la oynarlar, kötü gidiş başlar çıkışı Beşiktaş maçında ararlar, ilk defa yapacakları meşale şovunu Beşiktaş maçına denk getirirler, büyük bir takımla uğraşınca pirim yapacaklarını zanneden bir mantıkla karşı karşıyayız sanki.

Neyse.

Atmosferi yüksek tutacaklardır statta. Futbolcularımıza bu durum anlatılmıştır diye tahmin ediyorum. Yüksek motivasyon şart zira.

???

Kadrolar açıklandığında ideale yakın 11’in sahaya sürüldüğünü görüyoruz. Atan da tutan da sahada yani. Daha maçın başında geçerli sayılmayan bir gol yedik. Top taça çıktığında Konyasporlu futbolcu bizim aut çizgisine boş depar attı. Bu adam ne yapıyor diye soran olmadı tabi. Taçı kullanan arkadaş ise yaklaşık 5 saniye sonra o boş depar atan adamı aut çizgisinde topla buluşturdu. Belli ki çalışılmış, ve Elneny önündeki topa vurana kadar Milosevic marstan gelip golü attı. Gol Karius’a perdelemeden ve pasif ofsayttan haklı olarak sayılmadı ama!!! Deplasmanda hissettiğimiz baskıyı yediğimiz maçlarda değiştirmekte zorluk çekiyoruz. O yüzden dediğimiz gibi motivasyon hep üst seviyede olmalı. Yüksek tempoda bir 25 dakika oynayan ev sahibi takım, istediğini bulamayınca 30 dakika itibariyle vites küçülttü ve kendi yarı sahasına çekildi. Buna karşı, Elneny ve Ljaijic’in önde basması gerekiyordu ama!!!

La havle vela derler ya öyle.

???

İkinci yarıya Nkodou’nun oyuna girdiği 59’uncu dakika itibariyle başlayalım. Bundan sonrasını bilmiyorum ama evvelini boş geçiyorum. Orta sahanın zaman zaman oyundan düşmesi hücum gücümüzü azalattığı gibi, Atak yememizi de kolaylaştırıyordu. Şu tabloya bakınca, Nkodou’yla çizgi varyasyonlarını artırmaktan başka şansımız yok gibi gözüküyor. Ya da Burak’ı arayıp, aralara top bırakacağız. Konya’nın da hafiften oyundan düştüğünü de notlarımız arasına ekleyelim.

Ben bunları yazarken, topla çıkamayan Konya baskı da yedi diyebiliriz. Çıkarken pas hatasına yakalandı yani. Bir evvelki gün Galatasaray’ın yediği gol öncesini hatırlayın, aynı öyle. Caner, Burak’ı hareketlendirdiğinde, çabuk davranan Burak once adam eksiltti, sonra topu ağlara gönderiverdi. Tipik golcü ve tipik Burak golü? 0-1.

Ne zamandır gol yemiyoruz, yapılan istatistiklerde en çok ve en çabuk top kapan takımlar arasında Avrupa’da altıncı sıradayız. Pozisyon kısırlığı yaşıyoruz ama düzelir diye düşünüyorum. Ama yine de 60’lı yılların sonuna doğru Beşiktaş’ta oynayan Macar golcü Kuzman takılıyor aklıma.

Beşiktaş onun attığı gollerle bir çok maçı 1-0 kazanarak şampiyon olmuş. Tarih tekerrürden ibaret derler ya, bu 1-0’lar bize ne anlatıyor acaba. Bir Umut, bir Nkodou bir Burak…

Hadi hayırlısı…