Bir musibet bin nasihat

Hollanda Dünya Kupası’nda yok bu sene. 
Sırf o mu? 
Senelerin İtalya’sı, 
O da yok. 
Peki kim var? 
Danimarka, İsveç var, 
Yersen, 
Yol var gidersen!!! 
Ne demek bütün bunlar? 
Zarif bileklerin artık yok olması demek. 
İnce çalımların, 
‘Hadi canım’ dediğimiz Van Basten gollerinin. 
Bir döneme imza atmış, 
İtalyan defansı kalıbının buharlaşması demek. 
Paolo Rossi anılarda kaldı demek. 
Onun yerine mücadele gücü, 
Yüksek kondisyon, 
Aşırı disiplinin olduğu bir devrin başlaması demek. 
İri yarı adamların devri. 
Aynı minvalde bir Kamerun hatırlıyorum, bir zamanlar. 
Onlar da yüksek mücadele gücüyle bayağı ses getirmişlerdi, nazik bileklerin gölgesinde. 
Demem o ki; 
Millet ülkesine en uygun şartlarda 
Kendi ayağına uygun yorganla çıkıyor yola. 
‘Ben de çalım atacak oyuncuya dayalı oyun yok, 
Benim stilim fiziğe dayalı’ diyor. 
Ya da kondisyona yönelik bir plan hazırlıyor kendine. 
Ve ona göre yapıyor, yapılanmasını. 
Yine demem o ki; 
Hazır yine plan program yapılıyorken, 
Yabancı sayılarının durumu, 
Beşiktaş’ın başarısına göre yeniden ayarlanıyorken! 
‘Etrafta neler oluyor? 
El oğlu nasıl bir yol çiziyor?’ diye şapkamızı önümüze koyup, 
Bu sefer yanlış yapmayalım bari. 
Mağlup olmadan hayata tecrübe edinemezsin. 
Bu örnekleri değerlendirmek gerekiyor. 
Ne demişler, 
‘Bir musibet, bin nasihatten evladır.’ 
Hadi bana eyvallah.

Kırık ödül 

Ha Ballon d’or 
Ha Altın Portakal, 
Ha Grammy 
Ha Nobel. 
Bir yerden ödül alıyorsanız, 
Ve her şeyden önemlisi hak etmişseniz vicdanınızda, 
Bütün insanlar alkışlıyorsa sizi, 
Tarifi imkansız. 
Yaşamanız lazım. 
O isminiz okunup da sahneye yürüyüşünüz var ya; offff! 
Ki ben, 
Binlerce Beşiktaş taraftarının 
Eşsiz sevgisi ve benimsemesiyle, 
Defalarca sahaya davet edilmiş biri olarak söylüyorum ki benim için, 
En büyük ödüllerden biridir hayatımda, 
Ki ödül törenleriyle mukayesesi söz konusu değil, 
Duyulan hazzı anlatmak için dile getirdim sahneyi. 
Fevkalade… 
Yoksa övgü almak için başvurulan bir yol olarak algılamayın lütfen bu yazıyı. 
Anısı var da şey ettirdim!!! 
Zaten o tip senaryolar tarzım bile değil!! 
Velhasıl. 
İstanbul Aydınlı Kartallar UNİBJK Başkanı 
Sevgili kardeşim Emr Gündoğdu’nun
Takdim ettiği ödülü alıp, 
İki kelam edecektim ki; 
Üçlüye çağırdı salon. 
Tam ellerimi açtım, 
Ödül düştü elimden. 
Kırıldı. 
Olsun, anısı yüksek, hatırası kuvvetli bir sahne yaşadık hep birlikte. 
Sağ olsun okul rektörü çok ısrar etti, 
‘Değiştirelim’ diye ama 
Kırılan gönül değil ki; ödül… 
‘Benim için manevi anlam oluştu. 
Mümkün değil’ dedim. 
Aydın Üniversitesi ahalisine de, 
N90 Sport’a da çok teşekkür ederim. 
Koleksiyonumun en değerli parçalarından biri olacak bu. 
Kırık ödül.