Bir Muhammed Ali şeffaflığında ağlaya ağlaya şampiyon!

Biz,
Gomez'in Bild'e verdiği röportajda,
"Şampiyonlar Ligi'nde 6 maçta da mağlup olmak istemiyorum"
Söylemini tartışaduralım.
Boks deyince aklıma gelecek 3 adamdan biri olan;
Muhammed Ali'yi kaybettik.
Allah rahmet eylesin.
Mükemmeli isteyen Gomez'le
"Ben mükemmel değilim, duble mükemmelim" diyen,
Muhammed Ali'yi elbette karşılaştırmayacağım ama
Sporcu ruhu böyle bir şey işte.
Shaquille O'Neal'ın de dediği gibi,
"Hep daha yükseğe!"
Muhammed Ali,
"Çimenler büyür,
Kuşlar öter,
Dalga sahile vurur,
Ben de adam döverim, işim bu!" demiş zamanında…
Gomez'in işi de gol atmak,
Ve maalesef her şeyin bir bedeli var.
Bilmem anlatabildim mi?!

Biz,
Bilic'in, Töre ile Atiba'yı,
West Ham'a transfer etmek istemesini tartışaduralım.
Tenis deyince aklıma gelen 3 isimden biri olan,
Serena Williams,
Roland Garros kadınlar finalinde,
22'lik İspanyol 'Gabine Muguruza'ya kaybetti.
Bilic'le, Serena Williams'ı tabii ki karşılaştırmayacağım ama
Çekimser ve tedirgin oynattığı futbolu,
Bir kenara not edip,
Atiba'nın aklını çeleceğine,
Beşiktaş macerası döneminde,
Takıntı haline getirdiği,
"Olmazsa olmaz" olan oyuncuları,
West Ham'a neden çağırmadığını,
Aynı,
77 milyonluk ülkede,
Bırak kortlara bir Muguruza vermeyi,
Avrupa Şampiyonası finallerinin geldiği şu günlerde,
Milli Takım olarak hâlâ,
Ve nasıl?
Bir tanecik bir stoper bulamadığımızı sorduğum gibi
Soracağım.

Biz,
Sağ bek, sol bek,
Andreas Beck,
Orta göbek bölgelerine,
Mutlak transfer lazım olduğunu tartışaduralım,
Manchester United,
"Ego" deyince aklıma gelecek 3 adamdan biri olan,
İbrahimovic'i renklerine katmak üzere,
Eee!
Egosu tavansız Mourinho da orada!
Biliyorsunuz,
Birisi oyunda düşünür!
Diğeri oyundan düşürür!
O yüzden tabii ki
Mourinho ile İbra'yı karşılaştırmayacağım ama
Geçen sene defans bölgesinde,
Ve sayısız maçta,
Oyundan düşüp,
Bizi ters köşeye düşürenleri hatırladıkça,
İki not düşeyim dedim.
Düşünürlere selam olsun!!!

Biz,
Hakkımızla, şerefimizle şampiyon olduğumuzu;
Yedi düvele,
Göğsümüzü gere gere söyleyeduralım.
Aziz Yıldırım,
Pazar günkü konuşmasında,
Beşiktaş'ı kast ederek,
"Ağlaya ağlaya şampiyon oldular" diye bir cümle sarf etti.
Ağlama deyince aklıma gelen 3 şarkıdan biri olan,
'Şafak Türküsü'nü dinlemek dururken,
Aziz Yıldırım'ın başkanlığının ilk yıllarındaki,
"İstifa ediyorum" deyip,
Ağladığı televizyon programını tabii ki karşılaştırmayacağım ama
Anamızın ak sütü gibi helal şampiyonluğumuza,
Dil uzatmasının karşılığını da,
Mutlak surette Beşiktaş yönetiminden bekleyeceğim.

Ve biz;
"Kombine almak, forma almak yetmiyor" diyen,
Bir zihniyetin ışığında,
Gözlerini ceplerimize diktiklerini bilerekten yaşamaktayız.
Taraftar müşteri olsun onu istiyorlar.
Daha doğrusu taraftarı istemiyorlar,
"Şampiyon olacağım" diye milyon euroları çar-çur etsinler,
Ama insanlar ses çıkarmasın istiyorlar.
Ahhh! Bir gol sesinde sıktığım yumruk!
Ahhh! Kürdanla eşelediğim tribün!
Bil ki can paramparça,
Bir Muhammed Ali şeffaflığında,
Kelebek gibi uçmayı ne çok isterdim.
İstemezdim belki İbrahimovic gibi tepeden bakmayı,
Ama Muguruza!
Acıların çığlığında vurmak raketimi,
Kahpe yüzlü ihanetin suratına suratına
Ve fırlatıp atmak sırtımdaki Brutus'ü…