Beşiktaş'a özel ofsayt!

Beşiktaş, Antalya maçında, 

Durum 0-0 devam ederken, 

Top 5 deniz mili ofsaytta duran,

Antalyalı futbolcu Doukara’nın önüne geliyor. 

Gayri ihtiyari refleks göstererek ‘Ofsayt’ diye haykırıyoruz. 

Hayretler içinde oyun devam ediyor. 

Ve gol oluyor. 

Hepimiz eminiz ki devreye VAR girecek, 

Gol iptal olacak.

Bekliyoruz. 

İptal miptal olmuyor iyi mi! 

Ve gol nizami sayılıyor. 

Ve ilginçtir daha ilk yarı bitmeden sosyal medyaya, 

Kuralın değiştiği, 

Topun tırnağa değmesi, 

Saç teline teğet geçmesi, 

Forma terinin top hızıyla havada bir alaşım oluşturması halinde, 

Ofsayt olmayacağı anlatılıyor. 

‘Beşiktaş maçlarına göre kural mı yazıyorsunuz?’ demekten kendimizi alamıyoruz. 

Üstüne akşam eski hakemler sahne alıp anlatıyorlar...

Bila bila bila… 

Ne anlatıyorsunuz arkadaş? 

Buz gibi ofsayt işte. 

Oradan sekmişmiş de 

Buradan düşmüşmüş de... 

Siz inanıyor musunuz bu anlattıklarınıza onu merak ediyorum?

Siz şimdi diyeceksiniz ki; 

“Hakem seminerleri, 

UEFA toplantısında alınan kararlar, 

Falan filan.” 

İyi. 

Kararlar size tebliğ ediliyor da, 

Sizin bunları paylaştığınız mecra var mı? 

En önemlisi futbolcular, 

Çünkü bu oyunu onlar oynuyor. 

Mesela onlar,

Böyle bir kural dahilinde oynadıklarını biliyorlar mı? 

Mesela takım kaptanlarına soralım. 

“Sevgili Oğuzhan, Tolga ve Necip. 

Böyle bir futbol kuralı olduğu, 

Ya da kuralın değiştiği size bildirildi mi?” 

Kamuoyuna sevgiler. 

Yattığın yerden tuşa basmak kolay!

Geleneksel, ‘10’a çeyrek kala’ yazısını yine huzurlarınıza çıkartmaktayım. 

Her sene yazıyorum da, 

Futbolu yönetenler yine bildiğini okuyor. 

Ona çeyrek kala maç oynatmanın mantığı neydi? 

Aşırı sıcaklardan bunalmamak için maçı akşam serinliğine çekmek. 

İyi. 

O zaman ortaya aynı coğrafyada 

17.00’de, 19.00’da maç yapanların haykırışları çıkıyor. 

‘Biz insan değil miyiz?’ 

Anlayacağınız bir tutarlılık yok. 

Bütün alınan kararlar toplumu düşünmeden ve keyfi. 

Zira, 

(Pazar günkü Beşiktaş maçından örnek vereyim) 

Bayram dönüşü ve ertesi günün işbaşı olması hiç teraziye konulmamış. 

Ona çeyrek kala! 

Onikide maç bitişi, 

Vasıta ara, bul, bin, evine git. 

Sıfır iki… 

Sonra da uyanıp, sabah işe. 

Ne bu ya! 

Üstüne havalar sıcak falan değil ha. 

Resmen o saatlerde dışarıda oturan, 

“Şal” istiyor. 

Hep söylerim. 

Bir kurala ve karara varırken, 

Bulunduğun coğrafyayı iyi tanıyacak, 

Toplumun bağrından gelecek, 

İçten olacaksın. 

Televizyonu uzaktan kumandayla açıp, kapamak yerine, 

İşlevi televizyonun kendisinden yap bakalım! 

Yattığın yerden tuşa basmak kolay!!! 

İÇİMİZ ISINMADI

Statları stat yapan coğrafi konumudur. 

Mimari yapısıdır,  İç dizaynı ve konforudur. 

Taraftarının özelliklerine göre inşasıdır. 

Stada gelen taraftarın beyninde canlandırdığı görseldir. 

Dört bir yanı flamalarla bezenmiş görsel efekttir. 

Takımı için bin bir mesaj içeren, boydan boya asılmış pankartlardır. 

Yeni stadımızda böyle bir şeye rastladınız mı? 

Ben görmedim daha. 

Kulübün öngördüğü ve cezalı maçlarda boş koltukları kapatsın diye asılanlardan bahsetmiyorum. 

Yasal çerçevede, taraftarın gönlünden ne geçiyorsa, 

Onlardan bahsediyorum. 

Maçtan bir gün önce flamalar stada gelir, 

Kontrolden geçer, 

Statta boş kalan uygun yerlere asılırdı. 

‘Boş yer’ diyorum, dikkat!!! 

Son zamanlarda semt isimlerinden geçilmiyordu ama 

Onları bile özledik vallahi. 

Şimdilerde ise elektronik tabeladan geçilmiyor ortalık. 

Hareketli, ışıklı, reklam panoları. 

Bunlar insanları hipnotize eder, 

Uyutur!!! 

Ne oluyor da asılmıyor ya da asılamıyor, çözebilmiş değilim. 

Anladık, 

Arsadaki futbolun yerini borsadaki futbol aldı da 

El emeği, göz nuru. 

Taraftarın kalbinden geçeni yansıttığı, 

O canım bez pankartların yerini alan, 

Elektronik tabelalara içimiz bir türlü ısınmadı. 

Isınamıyor. 

İşte bunu anlayamadık.