Komşuyu anlamak

Kosta Rika ile Yunanistan kapışması, 2014 Dünya Kupası’nda çeyrek finale yükselme maçları arasında ortalamanın altında kalan oyun güzelliği ile hatırlanacak.

Kapışma diyerek kora kor futbolu tarif etmek değil; kontra atak oynayan iki takımın birbirine üstünlük kurma inatçılığını beyinlere kazımak niyetindeyim. İtiraf ediyorum, gole kadar maçı izlerken zihnimde “direkt penaltılara geçebilir miyiz” yalvarması ile kıvrandım

Birbirinin kopyası iki takımdan Kosta Rika, ikinci yarının başında kalesinde bunaldığı sırada hızlı çıkıp golünü atarak, biz izleyenleri az da olsa heyecanladırmıştır. İkinci katkıyı Duarte, Bryan Ruiz’in temiz gol vuruşu sonrası kırmızı kart görerek yaptı ki, sıkıcılıkta liderliğe oynayacak maç biraz olsun soslandı. Yoksa maç, ağızda evirip çevirip dişinle ezdiğin halde bir türlü yutamadığın lokmaya dönüşmüştü. Varolsun!

Böylece sonu tahmin edildiği gibi bitse bile maçın hikayesi turnuvaya yakışacak şaşırtıcı detaylara büründü. Oyun kalitesiyle olmasa da senaryosuyla turnuvaya yakıştı. Bu Dünya Kupası yakın tarihin en zevkli turnuvası olma yolunda ilerliyor.

İngilizler şu maçı seyrederken bu ülkelerden neyi daha kötü yaptıklarını anlamışlar mıdır acaba? Yüreği ile oynamak. Güçleri sınırlı da olsa cesur yürekle sahada durmak. Yunanistan ve Kosta Rika’nın yaptığı tam da buydu. Tıpkı 2008’de bizim yaptığımız gibi… İngilizlere söylüyorum, ama kendimize örnek alacak futbol ülkesi ararken komşunun ne yaptığını İngilizlerden önce umarım biz anlarız.

Turnuvada dört grubun lideri ile ikincileri karşılaştı. Kazananlar hep liderler oldu. Bakalım bundan sonra ikinciler kaderlerine boyun eğmeye devam mı edecek?