Sil baştan başlamalı

Ayakkabısı beyaz Adidas, pantolonu Blue Jean, üstünde ise ülke takımının eşofmanı. Stat dışında görseniz, İzlanda’dan maçı seyretmeye gelmiş bir taraftar sanırsınız. Adı Heimir Hallgrimsson. Rakibimiz İzlanda’nın teknik direktörü. Aldığı maaşı bilmem ama 20 bin doları geçmez. Belki yoktur bile. Zeytinburnu kadar nüfusu olan ada takımı İzlanda, 80 milyonluk kocaman Türk Milli Takımı’na futbol dersi verdi. 
Şöyle takımımıza bir baktım da kaç tane Türkiye’de doğup da Ay-Yıldızlı formayı giyen futbolcu var diye. Bir elin parmaklarını geçmiyor. Futbol oynar gibi yapıp, bizi kandıran bu futbolcuları eleştirmek istemiyorum. Zaten onlar istediklerini yapamadılar. Rakipleri ne istediyse kendilerine onu yaptırdılar. 4-4-2 taktiğiyle sahaya çıkan rakip, bölgeler arası iyi kapanmış, bize oynamak için alan bırakmamıştı. 
Peki biz ne yaptık? 6 kişiyle defansta al gülüm-ver gülüm yaparak kendimizi kandırdık. Kaan ve Caner kanatlarda bir şeyler yapmak istedi ama geçiniz. Yapsalar ne olurdu? Fener’de oynayıp, oynamamayı düşünen Mehmet Topal ile acemi Çağlar boş alanda iyiydiler ama rakip bastığı zaman dağıldılar. Bırakın dağılmayı, buharlaşmışlardı. 
Rakibin gollerini kimler attı biliyor musunuz? 4-4-2 taktiğinde, orta sahanın sağ ve sol kanadındaki futbolcular, bir de stoperleri. Bu futbolcuların golü atmaları önemli değil, son vuruşu yaptıklarında bizimkilerden engelleyecek bir kişi bile yoktu. 
Hiç üzülmeyin çocuklar. Üzülecek bir şey yok. Sizi bu duruma getirenler üzülsün. Pardon utansın. Manevi değerlerin, maddiyatla; sevginin, sevgisizlikle; saygının, saygısızlıkla yerlerini değiştirenler utansın. Daha ilk maçında mağlubiyetle tanıştığında, müsabaka sonu hakeme yaptığı hareketin bilinçsizliğindeki 72 yaşındaki kurtarıcı adamın suratı kızarsın. Hem de tribünlerdeki oturduğu yerden. 2-0 mağlupken ön libero çıkartıp, aynı ayarda adam değiştiren anlayış utanmalı. Futbolumuzda bu sistemsizliği, sistem diye biz futbolseverlere yutturanlar utansın. 
Daha düne kadar kurtarıcı olarak gördüğümüz Arda bile oyundan çıkarken ağlanacak halimize gülüyorsa benim söyleyecek fazla bir sözüm yok. 
Ve ‘sson’lar sonumuzu getirdi. Bu zihniyetle bu işin yürümeyeceği bu akşam bir kez daha belli oldu. Her şeyi sil baştan değiştirmeli.