Kötünün iyisi!

Sovyetler Birliği zamanında, 70’li yılların ortasında Dinamo Kiev diye bir takım vardı. Şimdi de var ama o zamanların takımı inanılmazdı. Biz dahil Tüm Avrupa onlar için, “2000’li yılların ekibi” tanımını yapıyordu. Ben hem milli takımda Sovyetler Birliği’ne karşı hem de F.Bahçe’de Dinamo Kiev’e karşı oynamıştım. Futbol adına o günlerdeki fark inanılmazdı...

Dün akşam baktım da Sovyetler Birliği dağıldıktan sonraki Rus Milli Takımı ve Lucescu’nun gençleştirmek istediği takımımız adına futbol adına hiç de ahım şahım bir fark yoktu. Belki biz kötüydük ama koca Rusya bizden daha da kötüydü. Kadroya baktığımızda 3 Büyükler’de boy gösteren G.Saray’dan Serdar, F.Bahçe’den Hasan ve Beşiktaş’tan Oğuzhan, Avrupa’daki yıldız adaylarımızla yan yana oynuyordu. Cengiz Ünder sağ, Hakan sol kanatta, Cenk de ileride forma giymişti. Ancak oyun kurmasını beklediğimiz isimler, rakip ataklarını durdurmaya çalışmaktan başka bir şey yapamadı. Tıpkı Mahmut ve Okay’ın liglerindeki performansından aşağı olduğu gibi. Cengiz, Hakan ve Mahmut’un uzaktan şutlarıyla gol aramak ne kadar güçse, tek başına kalan Cenk’in de gol atma şansı o kadar azdı.

Halbuki Cengiz ve Hakan İtalya’da, Cenk de İngiltere’de forma giyen futbolcularımız. Bu liglerde oynuyan bu kardeşlerimizin ilk başta kondisyonlarının daha yüksek olduğunu göstermeleri gerekirdi. Ama başta Lucescu olmak üzere takımın tamamı tanınmayacak haldeydi. 2-0’lık yenilgiden memnun olmamız gerekiyor. Çünkü bizden daha kötü olan Ruslar, biraz becerikli olsaydı 5-6 fark olurdu. Uzaktan şutlar haricinde tehlike yaratamadık. Kötü Rus Milli Takımı bu kadar pozisyona girerken biz sahada dolaşıyorsak bunun hesabını bazıları vermeli.

Zaten grupta da şansımız kalmadı. Hesap vermesi gerekenlerin bunu yapması için epey bir zamanı olacak!