Kovanlar Birliği Arılar Federasyonu

Yanılmıyorsam büyük bir ormandı.

Tam orta yerine de çok güzel bir saha inşa etmişlerdi.
Tomruklarından kale direği
Ağaç dallarından tribün yapmışlardı.
Yapraklar da bayrak niyetine kullanılıyordu.
Rüya bu
Birazcık flu görüyordum ama
Arıların maçı vardı her halde.
Yüz binlerce arı doluşmuştu stada.
Ve ortalık vızıltıdan geçilmiyordu.
Sonra bu arı vızıltıları bir anda slogana dönüştü.
Kanatlarını çırparak tempo tutuyor
İçlerinden birini sahaya davet ediyorlardı.
Ana kraliçelerden biri
Stadın dışındaki ağaçların dallarında
Balkona çıkmış gibi bekleşen
Çeşitli hayvanların meraklı bakışları arasında
Sahaya inmişti.
Bütün arılar ana kraliçeye odaklanmış
Onun yapacağı komutaya pür dikkat kesilmişlerdi.
Yüz binlerce arının bir anda ölüm sessizliğine bürünmesi
Ve ana kraliçenin bir hareketiyle ormanı bayram yerine çevirmesi
Bu askeri disiplin
Bu yekpare beraberlik
Lider dedikleri arıya gösterdikleri bu sevgi
Ormanın yaşayan diğer canlıları arasında
Hasete
Nifaka
Ve huzursuzluğa yol açmıştı.
Kargalar şaşkın
Yılanlar sinsi
Tilkiler şeytanlık peşindeydi.
Kendilerinin arılarla arası bozulmasın diye
Dedikodu gazetesi satıyorlar
Kendilerini riske atmadan
Altlarını oyuyorlardı arıların.
Ormanlar kralı Aslan’a bile şikayet etmişlerdi.
Maçlara girerken orman kanunlarına uymadıklarını
Stadın en güzel yerine oturduklarını
Turnikelerden 1 bilete 3 arının geçtiğini
Dolayısıyla da başka arıların da yerlerini gasp ettiklerini
İnceden inceye Aslan’a işlemişlerdi.
Aslan bunların ne mal olduğunu biliyordu ama
O anlığına gaza gelmişti.
Algısını yönlendirmelerine izin vermişti çünkü.
O gazla
Bir grup öncü arıyı yanına çağırttı.
"Hakkınızda şikayet var, ne diyorsunuz” diye sordu.
"İlahi aslan abi!" diye güldü arılar.
"Biz ufacık kovana binlercesiyle doluşuyoruz
Kimseden çıt çıkmıyor da
Koskoca stada doluştuğumuzda mı laf edecekler.
Kanma bunlara" deyip, uçup gitmişlerdi.
Arıların herkese olan yararı
Çalışkanlıkları
Ve ortaya koydukları coşkuyu
Aslan da çok desteklediğinden bu konunun üzerinde fazla durmamıştı.
Tabi bu üstlerine salma operasyonu boşa gidince
Ortaya kraldan çok kralcılar çıkmıştı.
Haber uçuran güvercinler
Hızlı koşan tavşanlar.
Toprağı öbek öbek yapan köstebekler.
Hepsi o kralcılara hizmet ediyordu.
40 yıllık ana kraliçe
Bir anda gündeme ve hedefe oturmuştu.
Yaban arıları iç muhalefet yapıyor
Nasıl bal yaptıklarından tutun da
Hangi çiçeğe konduklarına kadar
Çekiştiriyorlardı.
‘Yemişim kraliçesini’ deyip
Terk-i diyar bile etti ana kraliçe ve yanındaki arkadaşları.
Ama arılar yürekten bağlılardı kraliçelerine
Onların geri dönmesi için şarkılar bestelenmiş
Gökyüzünde uzun konvoylar yapmışlardı.
Bu davranış karşısında kayıtsız kalmaları imkansızdı.
Ve döndüler.
Rüya bu ya!
Kocaman bir binanın önüne gelmiştim.
Kovanlar Birliği ve Arılar Federasyonu yazıyordu kapıda.
Ve arılar kongresi vardı.
Hemen dışındaki ormanın bütün ağaçlarında şu flama asılmıştı:
"Çiçekleri bir gün seni her gün
Çiçekleri soluncaya dek
Seni ölünceye dek seveceğim."
Kime, niye, niçin yazılmıştı çözememiştim ama
O kongrede konuşma yapan ana kraliçeye hayran kalmıştım.
Ana kraliçe ve bağlı olduğu kovan
Kongredeki arılardan güvenoyu almıştı ama
Arı kovanına çomak sokanlar oluyor,
Bal tutkunu ayılar
Kıyıda, kuytuda olan kovanları yağmalıyorlardı.
Ama ne olursa olsun
Herkes dik duruyor, yıkılmıyordu.
O yaz mevsimler tersine dönmüştü sanki.
Fırtına kopuyor
Şimşekler gökyüzünde dans ediyordu.
Tufan sonrası
Karanlık bir zemheri kaplamıştı ortalığı
Belli ki düzelmesi zaman alacaktı.
……………..
Günlerden bir gün
Kan kırmızısı gelinciklerin üzerinde uyurken
Uyandırdılar
‘Görevli’ yazan montlarıyla gelip
Üstünde ‘Orman kanunları’ yazan bir binaya götürdüler.
‘Hakkınızda şikayet var’ diyorlardı.
Ana kraliçe ve arkadaşları
Binaya girdiğinde onlarca arkadaşının aynı olaya maruz kaldığını görmüştü.
Sazan dallarından yapılmış bankın üzerinde bekleşirken
‘Arı ırkını bir arada tutmak için
Bin bir zahmete katlanıyorken
Nasıl işlerin içine düştüm’ diye hayıflanıyordu.
Artık hiçbir şey eskisi gibi olamazdı.
Vücut bitkin
Kalp virane
Gözler buğuluydu.
Hele yaşananları gördüğünde gözlerine inanamamış.
Bütün yüreği talan olmuştu.
Yaşananlar yaşanmıştı ama bir şeyler hep eksik geliyordu.
Verdikleri mücadele
Gönül verdikleri ‘Arılar Birliği’nin eşsiz olması içindi.
Senelerce bu işin peşinde diyar diyar kanat çırparken
Soktuğunda can bile alabilen
İğnelerini
Kime batırmışlardı ki
Hangi tavuğa ‘kışşt!’ demişler
Hangi şebekle dalga geçmişlerdi ki…
Neredeydi yaban arıları
Haniydi kelebekler!
Bütüüüün dinazorlar toplandı
Ejderhalar bile geldi.
Bilmem kaç tonluk balinalar çıkmıştı karaya
Karınca kararınca o bile elini uzatmıştı
Arı nesli bitemezdi, bitmemeliydi.
 

Devam edecek...