Kabul etmiyorum...

Açılış maçını ülkemizin yapması Allah'ın bir lütfu... İtalya ile oynayacak olması ise şans... Hal böyle olunca Şenol Güneş, "Açılışı da kapanışı da biz yapmak istiyoruz" diye giriş yaptı basın toplantısında... Biz de tamamlayalım, "Nasıl başlarsak öyle gider" hocam... Bu minvalde sahaya kan kırmızı formayla çıkan millilerimiz, tutan tarafa Uğurcan'ı, atan tarafa da Burak Yılmaz'ı koyarak başladı... Gerisi bizim çocuklardı... Tutuk heyecanlı ve kapanan bir izlenim bırakmıştık ilk 10 dakikada... Buna karşın çok pas yapan ve kendinden emin ama ceza sahasına giremeyen bir İtalya vardı karşımızda... Ataklarını sonlandırdıkları ilk hücum taa 19. dakikada... Bu kadar kapanmamızın bir açılımı olmalı diye düşünüyorum. Hızlı çıkış, ani atak, ayağa pas... Bunları yapmadık daha... Ve Uğurcan'ı seyretmeye başladık! Hasretle ilk defa Donnaruma'ya sarılışımız(!) 35te... Aslında İtalyanların istediği bizim önde basmamız. Eyvallah biz o tuzağa düşmedik ama önde basmasak da öne çıkmalıydık biraz! Berabere biten ilk yarının ardından orta sahaya takviye, Çalhanoğlu'na özgüven, Burak'a fiziki güç, Cengiz Ünder'e sahaya davet, Takıma da biraz cesaret bekliyorduk... O cesaret geldi ama bu sefer de şans gitti! Zira 52 de Merih'e çarpan serseri top, hiç hesapta olmayan bir gole imza atıyordu... Golden sonra en azından ayağa top yaparız neticede hepsi kaliteli Avrupa da okumuş çocuklar dedik ama panik telaş ve özgüvensizliği aşamadık bir türlü. İrfan Can'ın girişiyle belki kıpırdarız hayali vardı, bu sefer de ikinci gol geldi... Benim anlamadığım şu, Avrupa arenasında dünyanın gözü önündesin artık Çık! Normal oyununu oyna arkadaş, kaliteli ayakların var. Kim kimi yerse de saldır... Ne o öyle perdeyi çekip camı kapamak!!! Ee! Kapı açık! Yok abicim ben bu zihniyeti kabul etmiyorum... Ezbere oyun anlayışını kabul etmiyorum. Bu takım çok iyi takım bu tarz oynamamalı Onu da kabul etmiyorum...