Güneşli günlerin hikayesi -5-

Kartal'ın kutlaması bir başkaydı. Tarih ve coğrafya bir kupada buluştu

Boğaz'ın derin sularında, Barbaros Hayrettin Komutası'ndaki donanma gibi fethetti Boğaziçi'ni Beşiktaş. Anadolu Kavağı'ndan, Sarayburnu'na. 

HER YER ALEV ALEVKEN YÜREĞİ YANANLAR VARDI

Ülkenin dört bir yanından 
İnsanlar sokaklara fırladılar. 
Bağlı oldukları meydanlara çıkıyor 
Elindeki meşaleleri karanlığa çakıyorlardı. 
Her yer yanıyordu. 
Yüreği yananlar da vardı tabi 
O ayrı. 
Onlar affetsindi bizi o geceliğine 
Taraftarlar günler öncesinden internetten çağrı yapmış. 
Şampiyon olunduğu gün 
'Nerede olursan ol, tam 12.00’de meşaleni yak' sloganıyla kampanya başlatmıştı. 
Herkes merakla bekliyordu. 
Saat gece yarısı 12.00 olduğunda 
Nişantaşı’ndan çekilmiş bir fotoğraf 
Her şeyi anlatıyordu aslında. 
Karanlığa bürünmüş İstanbul sokaklarında tek bir yer alev alevdi. 
Yanıyordu 
Kıpkırmızıydı. 
O da Şehr-i Beşiktaş. 

Sabaha kadar sürdü kutlamalar 
Futbolculara bir gece kulübü kapatılmıştı. 
Olmasındı sabahlar 
Hani hep deriz ya 
"Dans dans dans…" 
Sabaha kadar dans. 
Öyle… 
Kulüp kutlama yapmak için 19 Mayıs’ı seçiyor 
Angarya gibi duran Konya maçını 
Federasyon 18’ine alıyordu. 
Artık lig tamamen bitmişti. 
Perşembe günü 17.00 sularında 
Hatta Boğaz’ın derin sularında 
Barbaros Hayrettin Paşa Komutası’ndaki donanma gibi 
Fethetti Boğaziçi’ni Beşiktaş. 
Taa Anadolu Kavağı’ndan 
Sarayburnu’na kadar. 
Her yer coşku içinde her yer duman dumandı. 
Futbolcular kendinden geçmiş 
Taraftarlar içinden geçmişti İstanbul’un 
Önce Beşiktaş İskelesi’ne uğrayıp 
Orada onları bekleyen onbinleri selamladılar. 
Oradan da Kabataş’a süzüldüler. 
Ayrı bir kalabalık bekliyordu bu sefer futbolcuları 
Üstü açık otobüs iskeleye yanaşmış 
Topçuları kucaklamak için sabırsızlanıyordu. 
Oradan da stada geçilecekti. 
Geçildi.

KONFETİ YAĞMURU SEVİNÇ GÖZYAŞI

Futbolcular stadın koridorlarında ayrı eğleniyor 
Taraftarlar inim inim inletiyordu ortalığı 
Sonra 
Sonra 90’lı yıllardaki gibi 
Konfeti yağmaya başladı tribünlerden 
Gözlerim doldu. 
Okulda öğretmen ders anlatırken 
Biz A4 dosya kağıtlarını cetvel kalındığında keser 
Uzunlamasına metrelerce birbirine yapıştırırdık uhuyla. 
Sonra da bu şeritleri 
Tribünde insanlara dağıtırdık. 
Hadi'n! Diye. 
O geldi aklıma. 
Sonra meşaleler yandı dört bir yanda. 
Ve Beşiktaş kaç senedir ucundan kaçırdığı şampiyonluk kupasına 
En sonunda kavuşmanın mutluluğunu yaşıyordu. 
Bütün futbolcuları alınlarından 
Tek tek öperekten. 
Arka planda kalan bütün emekçileri 
Coşkuyla kucaklayaraktan

VE BEŞİKTAŞ'A GÜNEŞ DOĞDU

Ve Şenol Hoca… 
Biliyorsunuz soyadından mütevellit 
Beşiktaş’a ‘Güneş’ doğacak umutları hep sıcak tutuldu. 
Bir gün yağmurlu 
Öteki gün parçalı bulutluydu hava. 
Bazen kar yağdı 
Ve en nihayetinde o beklenen güneş doğdu. 
Röportajlar yapıldı 
Bir demecinde 
"Teknik direktörlük hayatıma Beşiktaş’ta son vermek istiyorum" dedi. 
Benim de aklıma Trabzon’da oynarken 
Beşiktaş’la oynadığı jübile maçı geldi. 
Yanılmıyorsam 87 yılıydı 
Askerdeydim. 
Aklımda kalan bizim sol bek Kadir Akbulut’un omuzlarında sahayı terk 
edişiydi. 
Evet! Şenol Hoca 
Zaman zaman kızdık sana 
Bazı zaman kırıldık. 
Ama çoğu zaman beraber attı yüreğimiz 
Ve hep inandık sana 
Teşekkür ederiz her şey için. 
Futbolunu bir Beşiktaş maçında 
Bir Beşiktaşlı’nın omuzunda terk ettin. 
İnşallah hocalığını da 
Bütün bir Beşiktaş camiasının yüreğinde terk edersin. 
Saygıyla, sevgiyle, sıhhatle. 
Tüm Beşiktaş’a kutlu olsun.

-SON-