Son dönemde çocuklar arasında konuşulan kimlik krizi, aslında tek bir nedenden değil; yalnızlık, aidiyetsizlik ve yön eksikliğinin birleşiminden ortaya çıkıyor. |
Çocuklar artık önceki nesillere göre daha kırılgan; bağ kurmakta zorlanıyor, yalnızlıkla baş etmekte güçlük çekiyor. |
Ama sorun çoğu zaman sadece çocukta değil, onu büyüten ortamda. Erken yaşta sınır koyulmayan, her istediği yapılan çocuk; büyüdüğünde hayatın gerçekleriyle karşılaşınca zorlanıyor. |
Çünkü 'sınır' öğrenmeyen bir çocuk, dünyayı da yönetemiyor. Çocuğun gelişiminde babanın rolü daha belirleyici oluyor. |
Baba, sadece otorite değil, çocuğu hayata hazırlayan, özgüvenini ve karakterini şekillendiren rehber olmalı.. |
Bir diğer büyük etki ise dijital dünya. Gerçek ilişkiler zayıflarken, çocuklar kimliklerini sosyal medya ve oyunlarda kurmaya başlıyor. Bu da onları kendilerine ait olmayan, ödünç kimliklere sürüklüyor. |
Ve sonuç, daha yalnız, daha öfkeli ve daha kopuk bir nesil yetişiyor. Ama gerçek bağlar, net sınırlar ve güçlü bir aidiyet hissiyle bu durumu tersine çevirmek de mümkün |