Simao belki 1 yıl sonra 'umut vaat eden' rakip kontratağı kesti. Dakika 28'di. Ve o Simao, oyunda daha çok kendi yarı alanındaydı. Beşiktaş'ta 3 günde ne değişti diye soranlara 'Oynat Uğurcuğum' denerek örnek gösterilecek pozisyon bu..
Peki mesele bu mu?
Değil elbette.. Ama Simao'nun ileri-geri, Quaresma'nın zik-zaklı sahayı kullanma performansları artı değer kattı. Benim içinse asıl değer katan 'Mustafa Veli'ydi..
Ernst'in Marco'nun yerine emniyet sübabı oluşu ne kadar doğruysa, Necip'in görünmez adam kahramanlığı ne kadar isabetliyse, slalom atakçı Veli'nin 'cesur-inatçı-akıllı' oyununa parmak basmak, 'Pektemek gol demek' felsefesini anlatmak lazım çünkü.
Egemen-Sivok'tan kurulu top kullanmaya elverişli tandem, Necip'li çift yönlü orta saha, Hilbert-İsmail'li atakçı bekler, Simao-Quaresma'lı bilmece-bulmaca kanatlara rağmen sahadaki 11, doğruydu.
İşin sırrı aslında şu:
Guti, Quaresma, Simao, Fernandes dörtlüsü olduğunda daha bir kırılgan oluyor Beşiktaş... 4'ünün ikisi oynadığında (Kod adı 4'te 2) eskisine göre tümüyle daha sağlam bir takım ortaya çıkıyor..

KALECİ BÖYLE OLUR
Dünkü performansın temeline bu anafikri koymak gerek. Tabii öndeki vuruş ustalığına da şapka çıkartmak da. Pektemek, bu ülkenin en iyi şutörü. Topa 'zınk' diye vurdu mu, 'şıp' diye gol atıyor. Edu yerine tercih edilmesi, bir baskın atağın golle sonuçlanmasını sağladı. Asıl katkısı Arap atı koşuları, defansı yıpratışıydı.
Beşiktaş'ın iyi oluşunun sırrı bu doğru oyuncu bileşenleriydi. Ki buna Cenk de dahil. En sıkışık anlarda (35-45 ve 75-90) zor şutları çıkartıp takımı ayakta tutmayı başardı.
Beşiktaş duruşu, 'tırsan' Q7 değil de, oyun içinde 'sazı eline alan' bir 'Çete Reis'i yarattı. O 'futbolcu değil Sirk Cambazı' gibi olmasa, fark olacaktı! Özetle; diri 8'li, Simao'yu, Q7'yi idare ediyor, şova saygıdan delice koşuyor.
Kötünün iyisiydi Beşiktaş ve bu ısırgan Mersin'i ısırarak yendi. Bu 11 oynama alışkanlığı kazanmalı. Carvalhal bu gerçeğe ihanet etmemeli..!