 |
|
|
|
Tayyipizm hoş geldin
|
|
|
Bizim Başbakan iyi hoş da arada bir tuhaf laflar ediyor, tuhaf tavırlar alıyor; nasıl ki Kadir İnanır özgün tavırları nedeniyle bir süredir Kadirizm olarak anılır hale gelmişse, Recep Tayyip Erdoğan'a da bazı tavırları nedeniyle Tayyipizm ismi çok uygun düşer. Bahsettiğim tavırlarla son konuşmasını Washington ziyareti esnasında yapmış Başbakan. Yabancı bir kanala verdiği demeçte iş türban meselesine gelince Tayyipizm de 'Bu işin çözümü için bir süre daha sabredeceğiz, çile çekmeye devam edeceğiz' demiş.
Tayyipizm, böyle sokaktaki sıradan insan gibi konuşmaya pek bir bayılıyor; aslında bu konuşmalar, tavırlar ona bayağı da yakışıyor da, bu sadece Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı'na yakışmıyor. Kadir İnanır, Kadirizm olduğunda hiç şikayet etmez, sorununu bir şekilde çözer. Kadirizm'e mağduru oynamak hiç yakışmaz. Tayyipizm mağduru oynamanın kendisine yakışacağını, işine yarayacağını düşünüyor olmalı, ama arada olan koskoca devlete oluyor. Türkiye'nin en güçlü kişisi olmuş bir insanın ona buna 'çile çekeceğiz bir süre daha' diye sızlanması tek kelime ile ayıptır. Kaldı ki; neden şikayet ediyor bunu da anlamak mümkün değil. Başbakanlık Konutu'nda oturuyorlar, onlara karışan eden yok, laf söyleyen de yok. Araplarla buluşmaya gidiyorlar, kadınların çektirdiği toplu fotoğraflarda bir tek kendi eşlerinin başı örtülü gözüküyor. Görüntüler öylesine değişti bu iktidarla birlikte. Türkiye Cumhuriyeti'nde daha fazla ne yapılabilir bilemiyorum ama buna rağmen iktidardaki beyler çile çekiyorlarmış, bir süre daha sabredeceklermiş.
Meselenin şu boyutu da var: 'Bir süre daha çile çekeceğiz' türünden Tayyipizm lafları bazı çevrelere de haklı olarak 'bir süre'den ne kastediliyor, Tayyipizm neyi bekliyor acaba?' sorusunu sordurabilir ve de sordurmuştur da. Tayyipizm 'türban yasak değil, biraz sabredeceğiz' demiştir ve neye sabrettiği de birçok kişi tarafından merakla beklenmektedir. Eğer şüphelenilen doğruysa, Tayyipizm Cumhurbaşkanı olup da Başbakanlığı arkadaşına devrettikten sonra aslında yasak olmayan türban meselesine el atacak ise eğer bunu planlıyorsa, bu da tek anlama gelir; o da Tayyipizm bu ülkede türban takmamayı yasak hale getirmeyi düşünmektedir, mantıken başka sonuç yoktur.
Aslında Türkiye'nin Araplaştırılmaya çalışıldığı yönünde birçok işaret de vardır. Dolayısıyla dün Ertuğrul Özkök'ün Hürriyet'te yazmış olduğu yazı, sadece polemik değildir, devlet yönetimindeki ciddi bir probleme dikkat çekmektedir. Başbakan'ın özel uçağında içki ikramı yokmuş, buradan yola çıkarak Hürriyet gazetesi yayın yönetmeni, o uçağa binen gazetecilere bir kadeh içki istemeleri çağrısında bulunuyor. Çok da haklı bu çağrısında, çünkü o uçak Tayyipizm'in özel uçağı, aile malı değildir. O uçak bir Arap ülkesinden de ödünç alınmamıştır. Bu uçak Türkiye Cumhuriyeti'nin malıdır ve o uçağa Başbakan sıfatı ile binen insanlar da o devletin kurallarına uyar, Tayyipizm ise devlete kendi kurallarını empoze etmeye çalışıyor.
CNN kanalına 'türban yasak değil, sabrediyoruz' demecini veren Başbakan asıl niyetini ortaya koymuş ve bu ülkenin Başbakanlığı makamına da ayıp etmiştir. Ayrıca önümüzdeki aylarda derinleşecek bir kavganın da startını, 'hodri meydan' diyerek vermiştir. 'Yasak değil, sabredeceğiz' lafı, 'daha ne istiyorsun, neye sabretmektesin' sorusunun sorulması yolunu açmıştır ve Başbakan hiç merak etmesin bu soru da sorulacaktır ve cevap da bir şekilde alınacaktır. Başbakan Tayyipizm'den bir an önce kurtulmak zorundadır.
NİHAT GENÇ OLAYI ÜZERİNE
Radikal gazetesi köşe yazarı Murat Belge dün köşesinde Nihat Genç'e bir yazı döşenmiş. Bu yazı birçok nedenden dolayı ilginç ama bence en ilginç yanı, yazarının ruh hali üzerine içermekte olduğu ipuçlarıdır. Murat Belge yazısında belki de istemeden bilinçaltından gelen bazı dürtüler nedeniyle çarpıcı bir sansür sergilemiş. Nihat Genç bu gazetenin önem verdiği bir yazarıdır, ayrıca tartışma açan yazılar da bu gazetede yayınlaşnıştır. Belge ise AKŞAM gazetesinin adını bir tek kez bile anmamayı başararak yazısını yazmış. Yazıyı yazarken hayli zorlanmış olmalı, neyi, neleri söylemeden söyleyebilirim diye uğraşırken yazı da sonunda sırıtmış.
Murat Belge yazılarını, yıllardır aynı lafları söyleyen ve farklı laf da duymaktan hoşlanmayan, kapalı, kısır döngü içindeki grubu için yazar, yazılarına fan-club'a yazılmış mektuplar olarak da bakabilirsiniz. Bu insanlar gelişmemeyi fikir tutarlılığı olarak lanse ederler, dolayısıyla onlara serviste bulunan yazarlarının işi de pek kolaydır. Bilineni tekrarlayıp duracaksın, bilinen formüllere göre mektubunu yazacaksın, alın size yazı oldu bitti işte. Gerçi Murat Belge son yıllarda kendi kalıplarından kurtulmaya uğraşıp duruyor, sağa sola gidip geliyor, hatta Marksizmin zincirlerinden bile kurtulmaya uğraştı bir ara ama, bu çok uzun sürmedi, çünkü aynı kalmak işine geliyor, çünkü düşünme formülleri belli, okuyucu grubu belli, diyecekleri, alacağı tepkiler belli, hiç risk alma, zahmet çekme yok yazılarında.
Nihat Genç ise yazılarıyla risk alan orijinal bir düşünürdür. Onu halkın gözünde sağlam tutturan da onun bu özelliğidir. Murat Belge sadece kendi fan kulübü içinde muteberdir, Nihat Genç ise kitlelerin kalbinde yer almıştır. Marksistler, eski Marksistler ise halkın kalbini hiç kazanamamış olmayı bir türlü kendilerine yediremezler, halk kendilerinden başka insanı okuyup sevdiğinde ise başvurdukları en klasik, artık bıktırmış yol, kıskandıkları insana 'faşist' demektir. Şunu bilin ki; bu son tartışmada taraf olanlardan faşizme daha yakın duran aslında Murat Belge'dir, Nihat Genç ise özgürlükçü coşkuyu temsil eder. Bu son tartışma bir düşünürün temsil ettiği fikrin de can çekişmesini gözler önüne sermektedir. İşte bu nedenle Belge'nin dünkü yazısı bilinçaltı etkisiyle yazamadıklarıyla kadar yazdıkları ile birlikte hem ilginç hem de acıklıdır.
|
|
|
|
|
|
 |
