 |
|
|
|
Tatlı olan sadece 3 puan
|
|
|
0: Maç öncesi konfetilerin görünümü çok şık, 78 Dünya Kupası'nı anımsatıyor bize. Kempes'i herkes hatırlıyordur da Valdano'nun nasıl bir futbolcu olduğunu hatırlayan var mı acaba?
45: Fenerbahçe'nin pek methedilen kalabalık (Beşli) orta sahası top yapamıyor.
Ne istenen miktarda ne de istenen kalitede. Bu bir gerçek! Oysa ki 10 pasa filan çıktıkları da oluyor zaman zaman.
Ama o zaman da ne (Bekleyen) rakibi yerinden kımıldatabiliyorlar, ne de üzebiliyorlar.
Ayak içi ile durarak atılan ritimsiz paslar bunlar! Tempo hak getire yani... Peki gol nasıl bulunacak? Duran toplar dışında... Solda Özat, bir-iki harmanlayacak, (Çoğunlukla da bakmadan) topu kaldıracak.
Nitekim atılan golde, Özat yerine topu kaldıran Tuncay. Kimseye değmeden kaleciye giden top, ancak onun ikramıyla gol oluyor.
Peki istisna yok mu?
Var. Serkan'ın 27'de sıfıra inip yerden geriye kestiği top. İşte Fenerbahçe'nin organize tek gol pozisyonu bu.
47: Fenerbahçe'nin ikinci golü bir duran toptan. Ve topu bu sefer de Tuncay'ın önüne düşüren kaleci Özden. Ama ilk golle bu ikincisi arasında önemli bir fark var.
Alex'in duran topu pas olarak kullanıp Özat'ı sıfıra indirmesi, hem beklenmedik hem de pozitif.
Özat'ın kesişi iyi olmasa da Özden'in topa hakim olamaması sıfıra inmenin bir meyvesi.
90: İlk yarıda bir penaltı, bir ciddi pozisyondan yararlanamayan, bir golü de mikroskobik farkla ofsayt olan Konya'nın daha fazla etkin olması beklenemezdi.
Bir ton gelişigüzel vuruşla topu kalelerinden uzakta tutmak istediler.
Buldukları pozisyonlar yine Fenerbahçe savunmasının bildik, göbek zaaflarından kaynaklandı. Maçın sivrilen oyuncusu Daum'un bir zamanlar gözdesi olup, sonradan unuttuğu Selçuk'tu.
|
|
|
|
|
|
 |
