'Taraf'lar

Popescu'nun gönderilemeyişi sözleşmesindeki bir maddeden ötürüymüş, haber doğruysa. Olsun olmasın, benzeri haberler yıllar yılı gazete sütunlarında yerini buluyor nasıl olsa.

Bu maddeye göre Popescu başka bir kulübe gönderilse dahi Galatasaray'da aldığı paradan daha azını alamazmış. Netice: Maliyetlerini düşürme çabasındaki Galatasaray, gözden çıkardığı Popescu ile bir yıl daha geçirmek durumunda...

İyi okumak gerek

Benzeri haberlerin ortak paydalarından biri şu: Gözden düşeni göndermek çok pahalıya patlıyor. Özellikle büyük kulüplerimize. Hep o, sözleşmelerdeki tazminat maddeleri yüzünden. 'Tek cümleden' oluşan, çoğu kez kulüp yönetimlerine 'Atlamışız' dedirten, ya da karşı tarafı 'Uyanık' olmakla suçlayıp, savunmaya zorlayan ifadecikler...

Oysa, bu ülkede 'İyice okumadan hiçbir şey imzalama' diyerek yetiştirmiyor muyuz çocuklarımızı?.. Kulüp yönetimlerinin çoğu, önemli ve başarılı işadamlarımızdan oluşmuyor mu?..

Tazminat hep yabancılara

Kulüplerimizin yüksek tazminat ödeme durumlarının ortak bir yönü de karşı tarafın hep 'Yabancı' olması. Nedense bizimkilerin tazminat alması pek söz konusu olmuyor. Kulüpler canları isteyince onları diledikleri yere gönderebiliyorlar. Hem de hiçbir zorlukla karşılaşmadan. Neden? Bu kez, önüne konan anlaşmanın detaylarını önemsemeden imzalıyorlar da ondan... Bırakın detayları iyice irdelemeyi. Bizimkiler, 'Boş mukavele' imzalıyorlar. Ne de olsa onlar, 'Yabancı' değil. 'Güvenmeleri, fedakarlık yapmaları' isteniyor. Onlar da kuzu kuzu.... Bir de yeni türeyen menajerler var. Acaba bunlardan kaçı, pazarlık yapma dışında, sözleşme maddelerini en ince detayına kadar inceliyor, hukuk adamlarından yardım alıyor?

Futbolcular, direktörler uzman danışmanları kiralasa, işadamlarımız şirketlerindeki uygulamalarını kulüplere de taşısa... Her sözleşmenin rahat uyuyabilecek 'İki' tarafı olur.