5 bakanlık 1 Diyanet etmiyor

Türkiye'nin 2000 yılı bütçesi, acı bir gerçeği gözler önüne seriyor: Devletimizin Diyanet İşleri Başkanlığı için ayırdığı para, 5 ayrı bakanlığın toplam bütçesinden daha fazla.

Bütçe tasarısında yer alan rakama göre, Diyanet İşleri'ne önümüzdeki sene tam 257 trilyon 261 milyar lira para verilecek.

Aynı yıl içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na sadece 28 trilyon lira, Sanayi ve Ticaret'e 61 trilyon lira, Enerji Ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'na 45 trilyon, Turizm Bakanlığı'na 56 trilyon, Çevre Bakanlığı'na 11 trilyon lira para ayrılmış.

Bu beş bakanlığın bütçesine tam iki Çalışma Bakanlığı daha eklerseniz ancak Diyanet'e verilen parayı yakalayabiliyorsunuz.

Ulaştırma Bakanlığı'na 75 trilyon, Orman Bakanlığı'na 74 trilyon lira para ayrıldığını düşünürseniz, Diyanet İşleri'nin götürdüğü paranın ne kadar yüksek bir tutar olduğunu anlayabilirsiniz.

---

Hükümet işçiye, memura önümüzdeki yıl için yüzde 25 zam yapacağını açıklıyor ama Diyanet İşleri'nin bütçesini yüzde 50 oranında artırıyor.

Kamu İktisadi Teşekkülleri için, 'Devletin sırtına yük!' diyen yöneticilerin, devlete en büyük yük olan Diyanet'i formülünü bularak bir an önce özelleştirmesi gerekiyor. Üretime hiçbir katkısı olmayan bu kuruluş, ekonominin kara deliklerinden birisidir.

Sadece belli bir kesime hizmet sunan Diyanet İşleri için tüm vatandaşların para verir durumda bulunması da ayrı bir haksızlıktır.

NEREDE LAİKLİK?

Türkiye'de, din işlerinin devletin çatısı altında yürütülmesi de ayrı bir çelişkidir. Laik devlet, dinsel yaşamın düzenlenmesi konusunda tarafsız konumda kalmak zorundadır. Halbuki devlet Türkiye'de Diyanet İşleri'ni kullanarak dinsel yaşamı belli bir anlayışa göre şekillendirmeye, yönlendirmeye çalışmaktadır.

Diyanet İşleri'ne hakim olan din anlayışı, İslam dininin Sünni yorumu ve pratiğidir. Tarih ve din felsefesi açıkça gösteriyor ki İslam dini sadece Sünni yorum ve pratikten ibaret değildir. İslam, diğer iki kolundan en büyüğü olan Alevilik, Diyanet içinde temsil edilmemekte, ettirilmemektedir. Bu da göstermektedir ki Diyanet kuruluşu, çalışma biçimi, felsefesi ve pratiği ile de Türkiye'yi temsil etmekten uzak bir kurumdur. Devlet bütçesinden, parçayı temsil eden bir kuruluşa bu kadar fazla para aktarılması vicdanen olduğu gibi mantıken ve hukuken de sakattır.

GERİCİ ÜRETİM MERKEZİ

Diyanet İşleri'nin İslam'a bakışı ve yorumlayışı çağın çok gerisindedir. İslam dinini, ilk müfessirlerin basit, çağın gerisinde kalan anlayışı ile değerlendiren gelenekçi bir anlayış Diyanet'e hakimdir. Zaman, çevre, kültür farkını dikkate almadan toplumumuzu geçmişe kilitlemeye uğraşan kadrolar bu kuruma hakim olmuştur. Böyle olunca, laik cumhuriyetin kurumu olması gereken Diyanet İşleri, cumhuriyet karşıtlarının güç aldıkları, gıdalandıkları bir gıda ambarına dönmüştür.

Laik devletin ve onun kurucusu Mustafa Kemal'in sicilli ve iflah olmaz düşmanlarının çoğu Diyanet tarafından yetiştirilen, görev verilen kişiler olmuştur.

---

Diyanet İşleri'ne devlet bütçesinden para verilmemelidir. Eğer bu kurum devam ettirilmek isteniyorsa, parayı da devam ettirmek isteyen kişiler vermelidir. Diyanet'in yürüttüğü din hizmetlerinden yararlanmayan vatandaşlardan para alıp bunu Diyanet'e vermek, çağdaş yönetim anlayışına da dinin özüne de terstir.

Ne yazık Türkiye'de bu tersliği düzeltebilecek siyasal irade yok.